Mijn naam is Elly. 28-01-99 is het dan zover . Na een poosje in het ziekenhuis te hebben gelegen ten gevolge van een hoge bloeddruk , heeft mijn gyneacoloog besloten vandaag onze twee kindjes te gaan halen via keizersnede . Om half negen lig ik op de operatiekamer en om negen uur hebben we er twee prachtige dochters bij. Xarah als eerste , ze weegt maaar 1810 gram ; Nina haar zus wel 3200. Tijd om me daar over te verbazen krijg ik niet , Xarah wordt bijna onmiddelijk bij me weg gehaald om onderzocht te worden door de kinderarts. Later zal ik dat als iets heel vreselijks ervaren .De kinderarts laat Xarah meteen in een couveuse plaatsen. Inmiddels wordt ik gehecht en gaat Ton met Nina naar de kraamafdeling. Ik wordt op de verkoever geplaatst en lig daar vreselijk alleen te vechten tegen gevoelens van paniek en angsten . Eindelijk mag ook ik weer naar de kraam , Ton is intussen naar Xarah , Nina ligt in haar wiegje op mij te wachten. Na een poosje is Ton erweer , hij weet alleen dat het niet goed gaat met Xaar, maar wat er nu precies , is daar hebben we nog geen idee van. Het wachten is op de kinderarts . Heel verdrietig zijn we . We hebben zoveel echo 's gehad en niemand heeft ooit gezien dat een van onze kindjes zoveel kleiner was .Waar maken ze die dingen eigenlijk voor????? Na een uurtje komt de kinderarts , ze legt ons uit dat ze vermoedt dat er iets mis is met Xarah 's hart maar dat het ook haar longetjes kunnen zijn. Ze gaat weer om na een uur of zo weer terug te komen met de mededeling dat het zo goed als zeker een hartprobleem is en dat Xaar naar Leiden moet. O, ja of wij dan ook naar Leiden willen? Denkt ze nou echt dat wij onze Xarah alleen kunnen laten ?????? Als het kan gaan we mee. En dat kan. Vervolgens mag ik eindelijk naar mijn piepkleine meisje toe . Nina mag niet mee en geheel tegen mijn gewoonte in laat ik haar over aan een verpleegkundige. Op de neon schrik ik heel erg , wat is mijn kleine meisje blauw en klein. Helaas mag ik haar alleen maar aaien , niet vasthouden of knuffelen. Al snel is de ambulance daar , we moeten gaan : Xarah in de babylance en Ton , Nina en ik in een gewone ambulance. Wat is Leiden ver zeg , als je overal pijn hebt en zo verdrietig bent. In Leiden aangekomen kregen Nina , Ton en ondergetekende een kamer voor onszelf . Terwijl de artsen Xarah onderzochten , kregen wij eindelijk even de tijd om te huilen , onze angsten naar elkaar toe uit te spreken en van Nina te genieten. Dat mooie meisje dreigde onder te sneeuwen in onze zorg om Xarah . Na verloop van tijd kwamen de artsen ons uitleggen wat er nu precies aan de hand was met Xarah. Het bleek dat de pulmonale klep volledig ontbrak ; dat betekent dat er geen verbinding is tussen de longen en het hart. Xarah moest zo snel mogelijk geopereerd worden , er moest een shunt aangelegd worden ( dat is een noodverbinding ) Tot het zover was hielden de artsen een bloedvat , wat zich na de bevalling sluit , open met medicatie. Goed dat was het dan , we waren weer vol hoop .Nu wilde ik naar Xarah toe . Met bed en al gingen we naar de neon en daar lag mijn kleine pinkeltje .Ik mocht haar helaas nog niet oppakken. Twee dagen later mocht dat wel en toen kon ik alleen maar huilen . Ze was zo ontzettend klein.......En overal zaten naalden en slangetjes.Maar o wat was ze lief . Samen met Nina op mijn buik ontspande ze zich zo lekker dat alle metertjes stabiel bleven. Donderdag vier februari zou het gaan gebeuren . Xarah werd nuchter gehouden en de operatie werd afgeblazen . Wij boos , onze arme meisje had honger geleden voor niets. De volgende dag was mijn kraambed afgelopen . We maakten dus plannen om naar huis te gaan , we waren nu al zo lang weg bij Rens en Merel dat ik ook we graag naar huis wilde. We wilden weer gewoon thuis zijn , hoe ongewoon dat ook zou zijn zo zonder Xarah. Ter wijl wij onze koffers pakten , kwam een medicus ons melden dat Xarah wellicht die dag geopereerd zou worden . Zeker was dat echter niet.Wij dus naar huis met de gedachte dat we dan wel terug zouden komen , wanneer de operatie door zou gaan . Afscheid nemen van ons meisje lief tot morgen tegen haar fluisteren en toen naar huis. We waren nouwelijks thuis of er werd gebeldt , dat Xarah toch naar de O.K. ging .Eigenlijk wilde ik wel weer terug , maar ik was echt uitgeput en besloot de volgende dag dan maar zo vroeg mogelijk weer naar Xarah toe te gaan. 's Avonds om een uur of zes ging ze naar de O.K. en pas om half twaalf ging de telefoon : Er was iets mis gegaan , of we naar Leiden konden komen.En dat kon niet , we wisten niet hoe we dat moesten regelen . We vroegen de dokter het maar gewoon te zeggen . We waren wel eigenaardig kalm hoor als ik er nu zo aan terug denk. De dokter had een vreselijk bericht , tijdens de operatie was door een 'FOUTJE' de verkeerde long beademt en mogelijk was Xarah hersendood. Ik bevroor geloof ik ter plekke . Als groepsleidster in de GG-zorg wist ik maar al te goed wat de overige opties waren en ik wist niet zo goed hoe ik dat Ton vertellen moest. De volgende morgen in Leiden vertelden de artsen ons nog een keer hetzelfde en toen mochten we eindelijk naar Xarah toe . Daar leg ze dan op de I.C. aan de grootst mogelijke hoeveelheid infusen die ik maar bedenken kon.

De verpleegkundigen daar hadden een verrassing voor ons . Xarah leek hun helemaal niet hersendood , nee hoor ze reageerde net zo als andere geopereerde babietjes. Neurologen konden ook niets vinden en toen Xaar na een paar dagen haar oogjes open deed , bleek ze als door eeen wonder niets zichtbaars aan het zuurstoftekort te hebben over gehouden. Ze is echt geweldig , na een kleine week op de I.C. mag onze kanjer al naar de babyzaal . Al die dagen reis ik met de trein heen en weer naar Xaar. Nina moet mee omdat ik anders veel te veel voedingen moet kolven . Van autorijden is geen sprake , daar ben ik nog veel te slap voor . Ton gaat vaak wel met de auto , 's avonds . En af en toe laden we het hele gezin in en gaan we met z'n allen naar Xaar. Een goede drie weken later mag Xarah naar Hoorn , Ze moet dan nog wat aansterken en voldoende zelf gaan eten en dan mag ze mee naar huis. Ruim een week later is het zover , 7 maart 1999 mag Xarah mee naar huis . Wat zijn we blij. Eindelijk weer allemaal samen. Xarah is thuis . Ruim 2 maanden zijn we samen . Allemaal bij elkaar en we krijgen weer een beetje vertrouwen in de toekomst. In de tweede week van juni echter gaat het mis , Xarah is ziek ze heeft het erg benauwd . Ik maak me erge zorgen , Ton denkt dat het alleemaal wel meevalt , maar ik volg mijn intuitie en ga met Xarah naar de kinderarts . Zij vertrouwt het ook niet zo en wil Xarah opnemen . Er zijn no al wat gevallen van kinkhoest en Xarah's symptomen lijken er wel op. Nina heeft de zelfde klachten , dus die mag ook komen . Gelukkig liggen we dit keer in het WFG , zo'n 5 minuten fietsen van huis . De dames worden getest op kinkhoest , maar alles wijst erop dat dat het is , dus er wordt een antibioticakuur gestart. Na drie dagen mag Nina weer mee naar huis . Xarah heeft nog zuurstof nodig dus die met nog 'even' blijven. Na twee lange weken ziekkenhuis mag Xaar weer mee naar huis . Inmiddels is het volop zomer in ons kikkerland. Daar hebben we behoorlijk wat van gemist , maar nu kunnen we weer hele dagen in de tuin zitten . Het lijkt alleen of Xaar het maar niks vindt , dat warme weer . Ze eet gewoon heel slecht. Twee weken later zit ik dus weer bij de kinderarts en die besluit weer tot opname. Ik raak nu een beetje in paniek , ik ben een beetje op . Een baby aan de borst en dan nog een in het ziekenhuis een peuter en een kleuter thuis ; dit trek ik niet meer . Maar op een of andere manier moet ik wel. In het ziekenhuis krijgt Xarah een sonde . Ze is gewoonweg te snel te moe om nog te eten. Waarschijnlijk komt dat door haar hartkwaal , zeggen de artsen . Ik zeg dat ik daar aan twijfel , omdat de shunt voldoende zou moeten zijn om zonder al teveel problemen ongeveer 1 jaar oud te worden (zo is ons verteld) . Maar goed ik ben geen dokter en Xarah groeit lekker , zo met de sonde . Ze gaat alleen niet beter eten , dus die sonde kan er voorlopig niet uit . We komen dus tot het volgende plan : ik ga zelf de sonde in leren brengen en bedienen . Dit met het oog op onze huwlijksreis . We gaan n.l. 2 september trouwen en aansluitend een weekje met de kinderen weg . Het is dan wel zo prettig aals ik onafhankelijk van anderen voor Xarah kan zorgen .

Zo gezegd , zo gedaan. In een paar dagen tijd heb ik de foefjes onder de knie en op 30 juli mag Xarah weer naar huis.

De hele maand augustus is Xarah thuis , ze krijgt acht keer per dag sondevoeding . Ze geeft veel over , maar het is zo'n vrolijk grietje . Haar humeur lijdt er niet onder . Half augustus gaan we weer op controle naar Leiden , weer verbazen de artsen zich erover dat Xaar d'r saturatie zo laag is . We maken de afspraak , dat ze binnenkort gecateteriseerd wordt . De artsen gaan dan kijken of er al een klep geplaatst kan worden. We krijgen binnenkort wel een oproep .

Eind augustus gaat de telefoon , Xarah kan 31 augustus terecht . we gaan accoord , al wordt het een heel krap schema , we gaan n l. 2 september trouwen . De cateterisatie verloopt in principe goed . Alles ziet er uit zo als de artsen verwacht hadden en ze kan binnenkort geopereerd worden . Aan het einde van de dag blijkt dat Xaar nauwelijks pulsatie heeft in haar linker voet . De artsen willen haar nog een poosje houden. We zeggen dat we 2 september gaan trouwen en ze gaan wat regelen . We kunnen Xarah mee naar huis nemen , als we dan 2 september 's ochtends bij het vaten lab. langs gaan , in Hoorn . Zo gezegd , zo gedaan . Op onze huwelijksdag gaat Ton dus eerst even naar het ziekenhuis met Xaartje . We hebben een prachtige trouwdag , we zijn dolblij dat Xarah erbij is . Het lijkt soms net alsof we een beetje aan voelden dat Xarah niet lang bij ons mocht blijven . Na de trouwdag gaan we met z'n allen op vakantie . De enige vakantie samen met onze tweeling , maar dat weten we dan nog niet.

Als we terug zijn ga ik met Leiden bellen . Er was ons n.l. toegezegd , dat de operatie op zeer korte termijn zou plaatsvinden en we hebben nog niets gehoord . Xarah's conditie gaat echter wel achteruit . Er blijkt geen klep op voorraad te zijn , terwijl in eerdere gesprekken die wel altijd aanwezig waren volgens zeggen . We moeten dus gewoon wachten. Begin oktober gaat de telefoon weer , 6 oktober zijn we welkom , Xarah word dan 7 oktober geopereerd . We zijn blij , nu gaan ze ons meiske eindelijk helpen . 6 oktober gaan we met z'n drieen naar het ziekenhuis . Xarah krijgt die dag allemaal vervelende onderzoeken en ik troost haar door te zeggen dat het allemaal goed gaat komen . 's Avonds blijven we lang bij Xarah . Normaal slaapt ze bij ons in bed , maar ja in het ziekenhuis gaat dat niet . Wij slapen elders op de afdeling . De volgende ochtend brengen we Xarah om 8 uur naar de O.K. . Ik ga mee naar binnen tot ze onder narcose is . Ik beloof haar dat ik er strakjes weer ben , als ze wakker wordt. De dag duurt lang , om ongeveer twee uur komt er een aarts vertellen dat de operatie in principe geslaagd is , maar dat ze er watproblemen mee hebben om Xarah van de hartlongmachine af te krijgen . Om zes uur worden we naar een andere ruimte geroepen , het is niet gelukt zeggen de artsen gecondoleerd . Ik hoor ze wel maar wil ze niet verstaan . Dat kan toch helemaal niet . Xarah kan toch helemaal niet dood zijn . Ze zeggen het nog een keer : ' Xarah is overleden' . We zijn verbijsterd . We willen allen nog maar weten of we Xarah mee mogen nemen . Dat mag . Na het een en ander te hebben geregeld , gaan we Xarah samen aankleden . We wikkelen haar in een deken en leggen haar in de maxicosi . We nemen haar mee naar huis. 6 oktober 1999 Vandaag gaan we naar Leiden, Rens en Merel logeren bij opa en oma en Nina brengen we zo naar Nicole, die gaat op haar passen wanneer wij met jou naar Leiden gaan Xaar . Mama is bang .........mama weet niet precies wat ze verwachten moet ,iedereen is zo positief over jou en toch heeft mama het gevoel dat het niet helemaal klopt, maar weg met die sombere gedachten , morgen wordt jij geopereerd en dan komt alles goed!! Met z'n drietjes komen we in het LUMC aan .......we worden verwacht en krijgen een plekje voor jou .........papa en mama krijgen ook een kamer op de gang ......Dichtbij jou ,maar niet dicht genoeg vindt mama .....we zijn gewend dat jij bij ons in bed slaapt , maar ja in het ziekenhis gaat dat anders en er komen nog genoeg nachten dat je bij ons kan slapen. We spelen met jou en beuren je op na iedere akelige prik of test .......en jij je bent zo vrolijk ................... "s avonds blijven we heel lang bij jou ......., maar de zuster wil dat we nu toch at slapen gaan , morgen wordt het een zware dag .Een operatie van zeker 6 uur staat ons te wachten . Samen gaan papa en mama naar bed , maar we kunnen helemaal niet slapen ......we zijn zo gespannen voor morgen ....... 7 oktober 1999 De volgende morgen zit ik al heel vroeg weer naast je , om 5.00 was ik klaarwakker na een onrustige nacht .......ik ben me toen maar gaan douchen en naar jou gegaan Xaar , jij was ook al wakker .We hebben geknuffeld en gespeeld , ik heb je heel stevig vastgehouden. Papa kwam om een uur of zes ook en samen hebben we nog met jou gespeeld .......De verpleegster kwam om jou wat verdovends te geevn om rustig te zijn , maar jij spuugde alles er gewoon weer uit ........Om 8.00 uur gaan we richting de OK . Jij ligt in je bedje en papa en mama rijden dat richting de Ok , mama in een mal groen pak , want zij gaat jou helemaal naar binnen brengen .................De verpleegster van de babyzaal zegt nog: ach goh , kijk hoe ze erbij ligt net een schaap wat naar de slachtbank gereden wordt , op dat moment vindt mama dat een akelige opmerking ......later blijven die woorden mama achtervolgen als een nachtmerrie. Bij de Ok aangekomen, geeft papa jou een hele stevige knuffel en blijft bij de deur op mama wachten , mama gaat met jou mee naar binnen . We tillen je uit je bedje op de operatietafel, mama geeft je kussen en wil je eigenlijk niet daar laten ....................De zuster zegt dat mama nu toch eindelijk wel moet gaan en zegt troostend ........straks heb je weer een gezonde dochter terug .......Mama gaat en kijkt nog een keer naar je ...het lijkt of je ........ja waar lijkt het dan op .........mama houdt er gewoon geen goed gevoel aan over ...........Huilend loopt ze de gang weer op , naar papa die haar probeeert te troosten .Mama durft niet tegen papa te zeggen wat ze dan voelt , ze heeft het gevoel jou niet levend terug te zien en ze weet niet waarom ...................................... Op advies van de verpleging gaan papa en mama de stad in ...............onrustig lopen we daar rond .We kopen van alles voor jou en voor Nina en voor Rens en Merel .............Dan gaan we nog maar wat wandelen ..........de tijd kruipt, bij iedere telefoon die afgaat denk ik dat het de onze is , ik controleer wel 10 keer de batterij. Overal waar ik kijk valt mijn oog op bordjes met nr.37 ....zo raar 37 weken hebjij in mijn buik gezeten , 37 weken ben je nu .................................. Ik ben zo gespannen , we gaan terug naar het ziekenhuis .........er is nog geen nieuws............. We gaan in de ouderruimte zitten en drinken sloten koffie , de spanning neemt toe en we horen maar niets ........., dan in het begin van de middag komt onze cardioloog met ons praten .......de operatie is goed gelukt, maaaaaaaaar ze krijgen Xarah nu niet van de hartlongmachine af ...........Dat gaan ze over een uurtje nog eens proberen .Hij verteld het op een toon zonder emotie , we worden dan ook niet speciaal ongerust , meer zoiets van , nou het gaat dus best goed het duurt alleen wat langer........... We wachten en wachten weer en horen maar niets , de onrust giert nu door mama's lijf , ze kan niet meer geloven dat het goed gaat , maar wil dat wel heel graag ..........., om iets voor zessen komt een verpleegster ons halen , of we even mee willen komen .Op dat moment voel ik het , dit is helemaal niet goed !!!, Maar Ton zegt redelijk opgewekt hehe mogen we eindelijk naar Xarah toe............. Weworden naar een kamertje gebracht en alleen gelaten ...........enkele minuten later komemn de artsen van Xarah binnen, het enige wat de cardioloog uit kan brenegen is sorry het is niet gelukt ...gecondoleerd........Mama kijkt hem verbijsterd aan en zegt ;"WAT"??? De cardioloog herhaalt het nog een keer en zegt : "Xarah is overleden, gecondoleerd" . Papa en mama geloven het niet en toch ook weer wel , we zijn totaal ontredderd en weten niet wat te doen , mama wil maar een ding JOU ZIEN . Ze vraagt aan de dokter of ze naar jou toe mag ..de dokter antwoord dat ze jou even netjes gaan wassen en dat je dan terug komt naar babyzaal ........... Dan gaan ze weg en laten ons achter................................ Wij zitten en wachten een minuut een uur , mama weet het niet ......dan komt er een verpleegster ons halen ze huilt en slaat een arm om mama heen......we gaan naar boven naar de babyzaal , daar mogen we bellen en mama weet niet naar wie , wie moet ze nou bellen hoe vertel je dit nou . Mam belt Rens en Merel als eerste .Rens neemt op en mam vraagt hoe het met hem gaat .Goed en met jou mam antwoord hij als altijd .....en dan is Rens jou broer van vier de eerste aan wie mama het verteld meis ................mama zegt Rens Xarah is dood.......Rens geeft de telefoon hierna aan oma , en oma oma gelooft het niet ................opa wel, die zegt lieve dingen en nog veel meer ................ Mama hangt op ze moet nog veel meer mensen bellen .De hele wereld moet het weten XARAH is dood. Mam belt ook naar haar zusje , die komt dan meteen , inmiddels is ook Xarah weer teruggebracht op de babyzaal .......ze is heel wit , maar wel lekker warm , we kleden haar aan en geven haar kusjes , mijn zusje houdt haar ook nog even vast .En dan, als alle formulieren ondertekend zijn nemen we jou mee en rijden we jou voor de laatste keer naar huis............................... 12 oktober 1999 Het is nog erg vroeg als ik opsta , om 6 uur zit ik al naast je bedje , daar lig jij dan, nog even .............. Strakjes gaan wij jou begraven Xaar, ik pak je koude handjes en kus ze.Ik zie dat je nageltjes wat donker gaan verkleuren , het is goed dat wij jou gaan begraven nu .Ik kijk naar je en vertel je dat ik zo verdrietig ben , maar dat we mooie muziek hebben uitgezocht voor jou en dat mama Janneke een hele mooie dienst heeft voorbereid .We hebben veel mensen uitgenodigd, straks zullen we zien of ze ook komen ......... Sheila heeft heel veel zonnebloemen gekocht , die staan straks voorin de kerk , alle kinderen mogen straks een zonnebloem nemen en die dan op jou kist neer leggen, straks...............straks maar nu nog niet , nu wil ik nog even naar je kijken , voor de laaste keer samen ...........Ik hoor Rens en Merel wakker worden, ze komen je kamer binnen , dag Xarah zegt Rens en hij geeft jou heel zacht een kusje . Karin is ook wakker nu en zij gaat Rens en Merel aankleden, Ton zorgt voor Nina en ik ben nog even met jou alleen .......dan ga ik me ook maar douchen en aankleden.....Ik heb van Karin een mooie nieuwe trui gehad , speciaal voor deze dag.Papa trekt zijn trouwkleding aan .Rens en Merel heeb ook hele mooie kleren aan, Nina draagt haar sterrenpak ........allemaal mooi aangekleed voor jou Xaar. Langzaamaan loopt het huis vol , allemaal mensen die straks met ons meegaan.Cees heeft gisteren de auto gebracht, een mooie donkergrijze chevrolet , ik ga zo zelf rijden , naar de kerk................... Nicole is er nu ook , zij gaat voor Nina zorgen vandaag , ik neem Nina nog een keer mee naar boven, naar jou. Je lieve zus kijkt naar je , heel lang , heel apart voor een meisje van 8 maanden , ze raakt je aan met haar graaivingertjes .Op haar manier neemt ze afscheid van jou Xaar................ En dan is het tijd om te gaan............. Wij nemen jou mee in de maxicosi, we vouwen de deken over je heen , mama rijdt voorop en heel veel mensen volgen ......... Het is een heel klein stukje naar de kerk, als wij aankomen is het daar al overvol...............mama zet de auto gewoon voor de deur................ We stappen uit en gaan naar binnen ..........de kosteres en mama Janneke nemen ons mee naar een kamertje , in dat kamertje geven wij jou vor het laatst een kus. We nemen jou nu uit de maxicosi , mijn oma die in een rolstoel vanuit het ziekenhuis heeft mogen komen , kan jou nu ook nog even zien . Dan neem ik jou in mijn armen mee de kerk in .................voorin de kerk staat de kist, we lopen langzaam , op de achtergrond klinkt de stem van Julian Cope .......crying babies sleepless nights.............., jou zal ik nooit meer horen huilen Xarah. Het pad is veel te kort, we zijn al voorin de kerk ...........en dan leg ik jou samen met papa in de kist..........het past allemaal maar net ......jou knuffels moeten ook nog mee.................We kijken nog een keer en sluiten dan de kist. Mama Janneke opent nu de dienst, de kerk zit overvol....er staan veel mensen in het gangpad......ern achter in de hal .....overal zijn bloemen en tranen.........Voor me zie ik Lars zitten hij doet de muziek ......zijn altijd lachende gezicht is een strak masker.......Mama Janneke heet iedereen welkom ...Rens steekt de Paaskaars aan, met zijn allen zingen we een lied:Alles wordt nieuw .........en al die tijd ben ik totaal verdooft, voel ik niets ...................Er volgt een mooi gebed en daarna draaien we Holy Mother van Eric Clapton Vervolgens leest Janneke uit Mattheus 19 de versen 13 -15 en de brief over de liefde uit 1Corinthe 13. Daarna draaien we Graffiti Bridge van Prince ...................en eindelijk komen bij mij ook tranen. Janneke preekt een mooie preek lees ik later ............tijdens de dienst hoor ik niets , helemaal niets , na de preek draaien we de Circle of Life uit de Leeuwenkoning ........dit is voor veel mensen meer dan ze kunne hebben , ik hoor veel gesnik........... We zingen nog :Eens als de bazuinen klinken . Dan zijn er sprekers en stuk of 5, 10 ik weet het niet precies , ik ben dat deel een beetje kwijt............ Dan is de dienst voorbij en moeten we weer gaan , papa en ik tillen de kist ..........best zwaar hoor en onhandig tillen . Alle mensen zingen....... sail away sweet sister , sail across the see ...........en op die zee van stemmen gaan wij met jou in ons midden naar buiten , waar de zon ons vriendelijk toelacht alsof ie wil zeggen .........hang on , het komt wel weer goed !! De rit naar het kerkhof duurt niet lang ........daar aangekomen tillen papa en ik jou kistje naar het grafje ...............we zetten je daar neer , ik kijk achterom en zie ontzettend veel mensen achter ons aankomen ( later hoor ik dat er ongeveer 500 mensen waren, waarvan er 200 kinderen zijn).Janneke spreekt nog wat en Merel zingt een liedje .............dan leggen alle kinderen bloemen neer bij jou Xaar .Ik loop inmiddels met papa naar de ontvangstruimte , Onze Cd die wij voor jou gemaakt hebben staat al op , het gebak staat klaar , zo ook de cola en de chips ............een beetje raar misschien ,maar dit is het enige feest wat wij ooit voor jou hebben kunnen geven , daar hoorden taartjes en chips bij ........en cola voor de kinderen.................... Onnoemelijk veel mensen komen ons een hand geven en zeggen vast heel mooie dingen , ik hoor ze niet en wil naar huis . weg van al dit gedoe..............slapen ...........5 dagen heb ik niet aan slaap gedacht en nu ben ik zo moe........zo moe . Joris en Jeannette gaan mee naar huis ........ze zorgen voor eten en voor de kids ....dat is wel prettig ...................en dan is deze dag voorbij en is het de bedoeling dat we weer "normaal" gaan doen ........wat dat ook moge zijn........................................Jij slaat nooit jou vleugels meer uit!!!

Schrijf je in ons gastenboek?   

Lees je ons gastenboek?

---

Terug naar TweelingEngeltjes.