|
PERSBERICHT
EINDHOVEN, 14 JANUARI 2008
Usha Marhé
Hindoestaan van het jaar 2007
Met
2072
unieke stemmen is schrijfster Usha Marhé door Sanoja
Entertainment Magazine (SEM) en haar lezers verkozen tot de
Hindoestaan van het jaar 2007. Op de website
www.hindoestaanvanhetjaar.nl
hebben tussen 1 en 10 januari 2008
4298 bezoekers hun stem
uitgebracht op totaal 8 nominaties als o.a zanger Berry Damri en
Europees Kampioen Braziliaanse Jiu Jitsu, Yasmin Sewgobind.
De Amsterdamse Usha Marhé presenteerde afgelopen zomer in Paramaribo
haar boek Dulari - De weg van
mijn naam. Het boek en de auteur werden buitengewoon
goed ontvangen in Suriname en Nederland. In hetzelfde jaar is haar
eerste korte verhaal
Dilemma's
gepubliceerd in de verhalenbundel
Waarover We Niet Moeten Praten.
Met haar eerste non-fictie boek
Tapu Sjén/ Bedek Je Schande -
Surinamers en Incest (1996) doorbrak ze een taboe door
als eerste Surinaams-Hindoestaanse vrouw over (haar eigen)
incestervaringen te schrijven. Zaterdag 19 januari staat ze tijdens
een Surinaams programma over tradities, taboes en (bij)geloof op het
internationaal literatuurfestival
Winternachten te Den
Haag.
Sanoja Entertainment Magazine op
www.sanoja.nl organiseerde deze
verkiezing voor de 2e keer met als doel de zichtbaarheid van
talentvolle Nederlanders van Indiase afkomst te vergroten en een
bescheiden erkenning te bieden voor uitzonderlijke prestaties in de
kunst, cultuur en sport.
Als onafhankelijk medium voor de Hindoestaanse gemeenschap in
Nederland zien we natuurlijk als geen enkel ander wie zich in de
loop der jaren ontplooit tot rolmodel voor de nieuwe generatie in
zijn of haar vakgebied. Onze liefde voor de artistieke wereld
beweegt ons naar een initiatief waarin we aandacht vragen voor de
personen die met alle passie en overtuiging onvoorwaardelijk hebben
gedaan waar ze goed in zijn en dit op juiste manier hebben weten te
ontwikkelen.
Met dit initiatief hopen we de huidige landelijke media in het
nieuwe Nederland te kleuren met diversiteit en ze te wijzen op de
potentie in al haar bevolkingsgroepen en in dit geval met name
vooral de Indiase/Hindoestaanse gemeenschap.
EINDE PERSBERICHT
|
|
__________________________________________________________________________
Op 27 juli was de presentatie
van
Marhés fictiedebuut
in Paramaribo, i.s.m. Eftee Books.
Op 24 juli boodt de auteur haar boek aan presidentsvrouwe mevrouw
Venetiaan-Vanenburg aan.
Mw. Venetiaan deelde Usha Marhé
haar persoonlijke reactie op Dulari - De
weg van mijn naam telefonisch mee, nadat zij het had
gelezen:
"De wederzijdse liefde tussen nanie (oma) en de
vertelfiguur in het eerste verhaal 'Dulari' is ontroerend. 'Kalapdee',
het kortste verhaal, is een mooi verhaal dat mij diep raakte.
Prachtig zoals de ontmoeting tussen Francisco en Roshni
in 'Roshni' wordt beschreven, en het is mooi hoe je de werking van
karma herkent in de ontwikkeling van het verhaal. En gelukkig dat er
zulke relaties bestaan en ook blijven bestaan, waarover in
'Shakuntela' wordt verteld. Elke vrouw in Suriname zou dit boek
moeten lezen."
Deze reactie is met toestemming van mw. Venetiaan
op deze website geplaatst.
Aanbieden van Dulari aan presidentsvrouwe mw. Venetiaan op
24-07
De publieke presentatie in
Paramaribo was op 27 juli, in Zus en Zo aan de Grote Combeweg,
georganiseerd door Eftee Books.
Usha Marhé werd geϊnterviewd door radioman en met een award
bekroonde auteur
Roué Hupsel.
Over de presentatie is het
volgende artikel verschenen in dagblad De Ware Tijd
‘Dulari lees je in een ruk’
door Afra Accord
30/07/2007
Paramaribo - Op een
podium omgebouwd tot knus ingerichte woonkamer, waarin een gevuld
boekenrek zeker niet ontbrak, presenteerde Usha Marhé afgelopen
vrijdag in Zus en Zo
Dulari
- De weg van mijn naam.
Dulari, wat lieveling betekent, “lees je in een ruk uit”, zei
interviewer Roué Hupsel. Het boek bestaat uit zes verhalen, die zijn
geschreven vanuit verschillende perspectieven. Ook heeft de
schrijver geprobeerd de vrouwelijke hoofdfiguren in verschillende
tijden te situeren. Deze personages hebben Hindostaanse namen, met
een speciale betekenis, zoals gebruikelijk in die cultuur. Marhé zegt voor Hindostaanse en vrouwelijke personages te hebben
gekozen, omdat “ik alles weet over die vrouwen, door hun ben
opgevoed en ze dus van binnen uit kan beschrijven. Ook ligt mijn
kracht bij de verbeelding van een vrouw”. Een andere reden is omdat
zij “mannen nog steeds niet goed begrijpt”.
Tijdens de presentatie, waarbij ondanks het serieuze thema, hier
en daar wat humor aan te pas kwam, las Marhé een stukje voor uit het
hoofdstuk Shakuntela, een passage die zich in Palmentuin afspeelt.
“Tot heden de plek bij uitstek waar paartjes elkaar ontmoeten.”
Usha Marhé debuteerde met Tapu Sjén, Bedek je schande -
Surinamers en incest. Elf jaar later wordt het in Nederland nog
steeds verkocht. Maar wil Marhé met het boek haar doel bereiken, een
taboe doorbreken en een volk wakker maken, dan zou het volgens haar
bekender moeten worden onder Surinamers. Volgens de auteur zouden
slachtoffers hun eigen pijn kunnen herkennen in dit boek, uit hun
isolement komen en hulp zoeken. Anderen kunnen door het lezen van
Tapu Sjén beter leren luisteren en zo misschien hulp bieden aan een
slachtoffer.
Met haar nieuwe boek wil Marhé vrouwen herinneren aan de kracht
die zij als vrouw bezitten. “Door de dagelijkse struggle lijkt het
alsof vrouwen die kracht die ik bedoel zijn kwijtgeraakt.”
Marhés motto en doel van leven is kennis vergaren en die, middels
schrijven, overdragen. De schrijfster belandde met de intentie haar
huishuur te verdienen in de journalistiek. Maar binnen drie maanden
bleek dit haar passie en roeping te zijn. Haar journalistieke kennis
gebruikte zij om Tapu Sjén te schrijven. Haar tweede boek bestaat
uit fictieve verhalen. “Ik heb alles wat ik ruik, voel en zie
gebruikt om het verhaal te schrijven, maar het is fictie”, maakt zij
duidelijk. Het schrijven van Dulari duurde drieënhalf jaar. Aan haar
volgende boek werkt zij al ruim vier jaar.
bron:
http://www.dwtonline.com/website/nieuws.asp?menuid=41&id=32336
Aanbieden boek aan Anand Binda, wiens schilderij de kaft van
Dulari versierd
Anand Binda
Signeren
Op 31-07 in gesprek met minister
Santokhi van Justitie en Politie over de aanpak van seksueel
misbruik, de behandeling van slachtoffers en het regelen van
opvang. De minister bladert door Tapu Sjén.
Interview door Willy Alberga van
Radio Apintie; uitzending 03-08
In gesprek met Glenn Leckie van
Stichting Lobi voor de opname van het tv-programma
'In gesprek over incest met Usha Marhé'
|
|
In mei 2007 verschenen: het
fictiedebuut van Usha Marhé
Dulari - De weg van mijn naam
Zes verhalen
Wegdromen in
Bollywoodfilms, roti’s van je oma eten, in de Palmentuin smelten in
de armen van je geliefde, in een vliegtuig de man van je dromen
ontmoeten, migreren van Suriname naar Nederland en omgekeerd,
beslissen of je wel of geen buitenvrouw wilt zijn. En: hoe leer je
over jezelf denken als je Manthorni - zij die mijn hart heeft
gebroken - heet?
De zes vrouwen in Dulari - De weg
van mijn naam staan aan de vooravond van een kentering in
hun bestaan of kijken terug naar een belangrijke periode uit hun
verleden. De relaties en levens van deze moeders, dochters, tantes
en grootmoeders worden gedomineerd door onmogelijke liefdes,
agressie, vernedering, de cultuur van het zwijgen en beklemmende
normen en waarden die met hun meereisden van India via Suriname naar
Nederland. Marhé kruipt in de geest van deze vrouwen: ze kent hun
passie, twijfels en verlangens die ze nodig hebben om voorgoed
afscheid te nemen van datgene dat hun
liefde geeft maar ook benauwt. De auteur laat de lezer op spannende
en meeslepende wijze voelen en beleven dat ook gewone vrouwen
manieren vinden om hun eigen stem te horen en te volgen.
Heimweemakend geurt dit boek op iedere bladzijde naar Suriname. De
zes vrouwen zijn met heel hun yeye en shakti verweven
in die samenleving. Marhés verhalen spelen zich af in de
Hindostaanse gemeenschap, maar de problemen waar de vrouwen mee
worstelen en de oplossingen die zij zoeken - vaak met de nodige
zelfspot en humor - zijn universeel en van alle tijden. De zes
verhalen in dit boek zijn een ode aan de veerkracht van vrouwen in
het algemeen, ze kunnen zich ook afspelen in Marokko, Turkije, de
Veluwe of aan de Amsterdamse goudkust•
|
