Westerse schilders, werkzaam in Turkije.

(Bron: Oriëntalisme, Het beeld van het Morgenland in de schilderkunst, Könemann, 2000.)

Ik zal hier niet iedereen noemen waarop van toepassing is dat zij of hij heeft bijgedragen aan een te rooskleurig beeld van de Oriënt, maar wel de meest in het oog springende. De bewering dat westerse schilders een nogal romantisch idee hadden van de oosterse cultuur, wordt hiermee voldoende geschraagd. In Oriëntalisme wordt het als volgt geformuleerd (pag. 57): "Over het algemeen bleef men de Oriënt associëren met een imaginair beeld, dat bestond uit feesten en maskerades". Veel schilderijen werden niet ter plaatse gemaakt, maar men trok modellen oosterse kleding aan en schilderde ze vervolgens in die kledij. Ook de mensen die wél Turkije, Marokko, Egypte, Tunesië, Algerije, Syrië, Libanon of Libiyë bezochten deden dat soms maar enkele maanden. Maar bleven hun hele leven erover schilderen! Als men er langere tijd verbleef, dan had men vaak diplomatieke verplichtingen, wat de rooskleurige beeldvorming grotendeels verklaard.

Enkele links die hieronder staan zijn geen schilders, maar hun invloed op de beeldvorming van de Oriënt is zo groot geweest dat ik ze hier niet kan weglaten. Bovendien zal ik in Deel II terugkomen op Antoine Galland, als vertaler van de Duizend en Een Nacht.

Internetbronnen:

1. Lady Montagu, intellectueel en schrijfster.
2. Jean Auguste Dominique Ingres schilderde op basis van de informatie verschaft door Lady Montagu, een vrouw van een diplomaat in Istanbul, zijn voorstelling van een Turks Bad, een Hammam, en dat zag er dan ongeveer zo uit als hiernaast afgebeeld. Het schilderij is rond, omdat boze tongen beweren dat wat er in de hoekjes van het schilderij gebeurde gecensureerd werd en niet tentoon mocht worden gesteld.
3. Antoine Galland, vertaler van de Duizend en Een Nacht.
4. Antoine Favray
5. Hilair, kunstschilder.
6. Liotard, kunstschilder.