Wat moet je doen om een groot artiest te
worden?
Haar laten groeien en schreeuwen, zegt Corry. Corry Hester is een
jonge fotografe, die zich bijzonder interesseert voor muziek. En
vooral de lichte muze bezit haar aandacht, maar ze vindt het
helemaal niet leuk, dat allerlei jongelui, die maar zo'n beetje
kabaal maken, het snelste succes boeken. Als voorbeeld van een
serieuze beoefenaar van wat wij lichte muziek noemen, koos ze
onze plaatsgenoot Jan Sirks, de gitarist, die zich o.a.
bekendheid verwierf door zijn regelmatig op treden voor de radio.
Corry zegt: de laatste jaren hoor je niets anders dan namen
noemen van jonge artiesten, die ineens aan de top staan, en vele
fans bezitten. Wat moet je eigenlijk doen om een groot artiest te
worden? Ik zou hier wel een antwoord op willen geven. Allereerst
moet je veel lef hebben en kom dan maar met een grote dosis show
naar voren, laat je haar groeien, schreeuw en probeer een groot
artiest te imiteren, en ik zeg je het lijkt me sterk dat je dan
niet ontdekt wordt. Muzikaliteit staat dan beslist achteraan.
Lezer, kent u de naam Jan Sirks? Er zullen er velen onder u zijn,
die hem kennen, want hij is beslist geen onbekende meer, in
Nederland en buiten de grenzen. Ook zult u wel eens uitzendingen
over de radio van hem behoord hebben. Verschillende malen heeft
hij ook de gitaarmuziek in hoorspelen verzorgd. Anderen onder u
zullen wel eens muziek van hem spelen. Verschillende van zijn
composities zijn op de plaat opgenomen. Maar ondanks dat alles is
Jan Sirks nog niet aan de top.
Ik ben er echter van overtuigd, dat hij allang bovenaan
gestaan zou hebben, wanneer hij maar niet altijd probeerde het
beste uit zijn Gitaar te halen wat er maar in zit. Hij speelt z'n
gitaarsolo's met een grote bezieling en zingt met een mooie stem
Portugees- Moorse en Jiddische liederen. Maar we weten het al:
met al zijn muzikaliteit komt hij er niet!
Een kennis van mij, die zelf veel succes heeft in de
showbusiness, zegt: je kunt hier in Nederland het mooiste van het
mooiste spelen, maar ze willen het niet. Ze horen liever
geschreeuw.
Ze heeft volkomen gelijk! Zelf "doet" ze het goed
ze is bekend, al heeft ze kringen onder haar ogen. Er is iets
"aangeknauwds" in haar gezicht, dat er volgens mij
vroeger niet was. Een vermoeid cynisme, in zekere zin winst,
omdat het met glamour en reclame niets van doen heeft.
Maar is er dan maar een enkeling die gevoel heeft voor goede
ontspanningsmuziek? Wil men dan beslist mee met de moderne tijd
en "rustig" al dat geschreeuw van radio en t.v.
aanhoren? Mij niet gezien.
En ik geloof toch, dat op den duur musici als Jan Sirks er toch
komen. Zonder geschreeuw en lange haren maar met hun grote
muzikaliteit.
CORRY HESTER
Heb je ooit, zei Jan Sirks
"Heb je ooit!" Zei Jan Sirks, toen hij de ontboezeming
van onze "tiener" Corry Hester las in ons dinsdagnummer.
"Bedoelt u, dat u pijnlijk verrast bent?", Vroegen we
wenkbrauw fronsend. "Helemaal niet pijnlijk," zei onze
Bilthovense Andres Segovia, "ik vind het maar wat leuk,
Hoewel . . . . . . helemaal begrepen heeft Corry het toch niet!"
"Niet begrepen?" "Nee, je kunt een tophit niet
vergelijken met de genremuziek, waarmee ik me bezig houdt en zo
kun je de zanger van eendagsvliegen, die tophits nu eenmaal zijn,
ook niet vergelijken niet de zanger en gitarist van genremuziek,
die soms jaren op het programma blijft. Corry zei bij voorbeeld
dat ik er wel zou komen en zo. Maar waar moet ik eigenlijk komen?
Ik zou wel een verschrikkelijk verwaande kwast zijn als ik meende
"er al te zijn", maar dat bedoel ik in muzikaal opzicht.
En anderzijds heb ik helemaal geen behoefte om "er te komen"
zoals de jongetjes die Elvis Presley nadoen. Hoewel ik het
natuurlijk wel leuk zou vinden als ik in Nederland net zo veel
belangstelling ondervond voor mijn werk als in het buitenland."
Het is waar de gitarist en componist Jan Sirks zorgt wel voor
ntspanningsmziek, maar dat is een vak, dat heel serieus en
vakbekwaam beoefend wordt en vakbekwaamheid is nu juist niet de
eigenschap, die bij Elvis Presley imitators hoort! "Maar
vergeet niet te zeggen, dat ik het leuk vond, hoor, om te merken
dat ook de jeugd m'n werk waardeert," bond hij ons op het
hart. U hoort het dus, de belangstelling vond hij plezierig, maar
de vergelijking met zekere langharige jongelingen gaat niet op.