De Verborgen Tuin
Eb en vloed worden bepaald door de stand van de zon en de maan. Bij volle maan is het verschil het grootst, dan wordt een gebied zichtbaar dat er onder normale omstandigheden niet lijkt te zijn, t.w. het gebied van de belangrijke zeewieren.
Zeewieren, tegenwoordig
zeegroente genoemd, zijn grillig gevormde constructies
van algen die gedijen
in zeewater. Vaak in laag water met rotskusten, anderen
in de oceaan. Veel
soorten zijn eetbaar.
Het lekkerst is zeewier zo uit de zee: zilt en fris!
Waarom zijn
zeewieren zo belangrijk?
Zeewieren zijn de belangrijkste zuurstof leverant op aarde. Alle algen bezitten bladgroen (chlorofyl) maar bij sommige
soorten wordt dit groen echter onderdrukt door bruine, rode of gele pigmenten.
Met behulp daarvan zijn zij in staat zelf voedsel te produceren (fotosynthese).
Het zonlicht, kooldioxide en water omgezet in koolhydraten. (Voedsel/energie).
Bij dit proces komt er zuurstof vrij. Ze bezitten belangrijke
eigenschappen die we in de planten en veel vruchten op het land niet meer
aantreffen.
Toen de mens afstapte van het
zwervend bestaan als verzamelaar/jager, is hij begonnen de natuur te veranderen
en later te proberen om deze aan hem te onderwerpen.
Als gevolg van de gebrekkige kennis die hij heeft op het gebied van de grote samenhang is hierbij veel fout gegaan. De veredelde planten en dieren hebben daarbij veel van hun oorspronkelijke waarde verloren. De grond is zo gedege-nereerd, dat we naar kunstmest moeten grijpen om nog enige opbrengst te krijgen.
Doordat de planten zo zwak zijn , zijn veel landbouwbestrijdingsmiddelen nodig om te voorkomen dat ze ziek worden. Het is een feit dat zieke en zwakke planten allerlei ongedierte aantrekken en, omdat mankracht duur is, gebruikt hij onder andere insecticiden en ook onkruidbestrijders. De zeewieren, die veel ouder zijn dan de planten, bezitten echter nog de vele verschillende (voor ons als mens) belangrijke stoffen als mineralen, verschillende eiwitten en vitamines, vet, suiker, enzymen etc. Voedsel hoeft niet lekker te zijn maar wel rijk aan vitaminen, sporenelementen, enzymen, mineralen etc.
“Onzin,” zullen velen zeggen.
Over de vooruitgang zullen weer anderen het hebben:
een utopie, onpraktisch! Dreigende
hongersnood zullen weer anderen je voorspiegelen.
Niemand echter kan het belang van een rijke gevarieerde voeding bestrijden; het tegengaan van het verouderen, vitaal zijn en voelen. Genieten van het leven en de vele kleine mooie dingen om je heen.
Mensen die normaal gezond zijn geboren, bezitten van nature alles wat ze nodig hebben voor een tamelijk lang leven. Niet alleen nu maar dat was altijd al zo.
Wanneer
is iemand oud en hoe oud kan de mens worden?
Vroeger konden de mensen veel ouder worden dan tegenwoordig
het geval is en waren ze zelden of nooit ziek. Zonder de ons nu zo bekende
gezondheidszorg, dokters, specialisten, techniek en ziekenhuis.
Om een antwoord op die vraag te krijgen is het voor de hand
liggend om in de geschiedenis van de mens te kijken. Een van de oudste boeken
waarover we kunnen beschikken is het oude testament en kijk:
Adam en zijn 6 kinderen
leefden meer dan 900 jaar;
Methusalem
negenhonderdzesennegentig jaar;
Lamech
zevenhonderdzevenenzeventig jaar;
Noach 900 jaar en tenslotte
Mozes 120 jaar.
De wetenschappers willen hier uiteraard niets over horen.
Hun zogenaamde vooruitgang kon wel eens ter discussie gesteld worden. Eén van
hen, C. Edward Burtis, heeft zijn leven in dienst gesteld met het betwisten van
de juistheid van die claims. Het onderzoek richtte zich vooral op de leeftijd
van Mozes en uiteindelijk moest hij toegeven dat die wel klopte!
Als alternatief heb ik ook nog gekeken naar de leeftijden
van de in die tijd en in dat gebied
levende mensen.
In het boek “Aan Babylons stromen” van Prof. Dr. M.A. Beek,
vond ik onderstaand overzicht. De Sumeriers gebruikten toen al het
spijkerschrift en klei tabletten om van alles te kunnen registreren en
documenteren. De vernoemde jaren zijn niet de echte jaren dat een koning
geleefd heeft echter de periode dat deze koning(en) aan het bewind
waren. Ze werden dus ouder!.
De eerste dynastie van Kisj:
23 koningen regeren 24.510 jaar.
De eerste dynastie van Uruk: 12 koningen regeren 2.310 jaar.
De eerste dynastie van Ur: 4
koningen regeren 171 jaar.
De dynastie van Awan: 3
koningen regeren 356 jaar.
De tweede dynastie van Kisj:
8 koningen regeren 3.195 jaar.
De dynastie van Chamassi: 1
koning regeert 360 jaar.
De tweede dynastie van Uruk:
3 koningen regeren 480 jaar.
Alhoewel voedsel niet alleen bepalend is voor
iemands leeftijd, speelt het wel een belangrijke rol. Ook in vroegere tijden
was de manier van verzamelen, bereiden en het bewaren van voedsel al
belangrijk. Het Kosjer eten is daar een afgeleidde.
De belangrijkste oorzaken van veel ziekten en een vroeg
overlijden wordt nu vooral verweten aan:
slechte voeding; de
vervuiling van voedsel, land, lucht en water;
stress (manier van leven,
werken, wonen);
de waardering en het respect
dat men ervaart;
te weinig lichaamsbeweging.
Gaan we terug naar de Ouden dan ziet de lijst er wat anders uit, rekening houdend dat de verontreiniging met door mensen gemaakte producten en middelen in die tijd gering was:
Juiste en een gebalanceerde voeding;
gezonde mentale instelling (interne harmonie);
het regelmatig vasten;
het oefenen van geduld.
Niet jagen nog je laten jagen…, geen nu.., direct.., meteen etc.!
Alles rustig aan en voldoende rustpauzes inleggen.
Voor de Ouden was het voorkomen van ziekten de eerste prioriteit, al hun aandacht was daarop gericht!
Medicijn als voedsel/voedsel
als medicijn…
Hippocrates, die vaak als de grondlegger van de moderne
geneeskunde wordt gezien, begon volgens de overlevering zijn lessen bij
nieuwkomers altijd met te zeggen: “Laat het eten uw medicijn zijn en het
medicijn uw voedsel!”
Preventie… in plaats van… genezen. Dit was de oude stelregel en dat moest ook wel, wilde je 900 jaar oud kunnen worden zonder medische voorzieningen en farmaceutica.
Laten we teruggaan naar de situatie van nu:
We leven in wat we zo trots een door mensen gemaakte
wereld noemen en omringen ons met door de mens gemaakte producten. Apetrots
zijn we daarop en krijgen er maar niet genoeg van. Er bestaan echter grote
verschillen tussen de door de mens gemaakte producten, stoffen en de natuur.
Door
mensen gemaakte producten en stoffen.
Alles dat in de natuur ontstaat, groeit en bloeit en wordt
aan het einde door diezelfde natuur opgeruimd. Vaak wordt het door
micro-organisme (onder anderen bacteriën) afgebroken tot een niveau waar het
opnieuw als voedsel dienst kan doen.
Dat geldt echter niet voor de door de mensen vervaardigde
stoffen cq. materialen. Als u om u heenkijkt, zult u overal afval vinden;
blikjes, plastic, papier, metaal en ga zo maar door. Wat u ziet is echter
slechts een klein gedeelte van wat er werkelijk aan afval is. Veel ervan is
onzichtbaar omdat het te klein is, zit in het water, de bodem en de lucht.
Waarom is dat belangrijk zult u zich afvragen?
De cellen waaruit het lichaam is opgebouwd leven relatief kort, gemiddeld niet meer dan zeven jaar. Ons lichaam is continue bezig met het vervangen van deze cellen door anderen en haalt deze uit ons voedsel. Men geeft zijn lichaam de juiste voeding en het zal gezond blijven of, wanneer het dat niet is, genezen. Met een mooi woord wordt dit Orthomoleculaire voeding genoemd. Een bekende professor hierin is Linus Pauling. Hij heeft zelfs twee Nobelprijzen gekregen voor zijn onderzoek!
Net als in de natuur om ons heen is ons lichaam niet
toegerust om de door de mensen geproduceerde stoffen die gebruikt worden
tijdens de productie, het verwerken en opslaan van ons voedsel, te verwerken.
Denk aan zaken als onkruidbestrijders, insecticiden, hormonen, kunstmest,
conserveringsmiddelen en ga zo maar door. Om over genetisch gemanipuleerd
voedsel maar helemaal te zwijgen. Een deel ervan komt tijdens de celwisseling
in ons lichaam terecht en blijft daar, net als dat bierblikje in het park of de
plastic fles op het strand. Langzaam maar zeker verandert je lichaam in een
soort vuilnisbelt. Je voelt je moe, wordt lusteloos, je raakt vatbaar voor
allerlei ziekten en uiteindelijk ga je te vroeg dood, net als de gewassen op
het veld. Het is niet alleen het voedsel waar het vergif vandaan komt maar het
zit ook in de lucht die men inademt en het water dat men drinkt.
Nostradamus is een
bekende Helderziende van Franse afkomst. Hij voorspelde dat in de komende eeuw
in één of meerdere landen de gezondheidszorg onder zodanige druk zou komen te
staan, dat deze het werk niet meer aan zal kunnen. Gevolg dat een groot aantal
zieken en stervenden niet meer geholpen kunnen worden en op straat zullen
achter blijven. Het gaat hier om een voorspelling!!
Veel mensen geloven er
dan ook niet in. Echter, als je kijkt naar de toename van het aantal zieke
mensen in onze maatschappij, de niet te stelpen vraag naar gezondheidsbehandelingen
en middelen, zou dat ook hier kunnen gebeuren. Veel van de chemische stoffen
werken zo langzaam dat je niet merkt wat er met je lichaam gebeurt…tot het te
laat is!
Tijdens de oorlog in Vietnam gebruikten de Amerikanen een
ontbladeringsmid-del, “agent Orange”
genoemd. Nu leven er in datzelfde Vietnam, veertig jaar na de oorlog, drie
miljoen mensen met aangeboren afwijkingen!
Eén van de voordelen van zeewier is dan ook voornamelijk
dat deze tot op heden door de mensen met rust gelaten zijn. In miljoenen jaren
tijd zijn de oorspronkelijke eigenschappen nauwelijks veranderd. Toegegeven
moet worden dat ook de zee en de oceanen stilaan vervuild raken. Het is dan ook
belangrijk dat de zeewier gesneden wordt op plaatsen met weinig of geen industriële
vervuiling. In landen zoals Ierland, sommige streken in Afrika, Noorwegen,
IJsland, Canada etc.
Waarom Zeewier?
Zeewier is rijk aan
vitaminen, mineralen, sporenelementen, aminozuren en snel opneembare suikers en
fibers. Het werkt daardoor preventief en kan ziekten, die het gevolg zijn van eenzijdige of
kwalitatief slechte voeding, verhelpen.
Zeewier werkt tevens
positief op de stofwisseling. De rijkdom aan opneembare calcium stimuleert de
ontwikkeling van een gezond beenderstelsel.
Water is, zoals wij dat kennen, traditioneel de oorsprong
van alle leven op aarde. De
aanwezigheid van water op de planeet mars was voor de wetenschappers een teken
dat er kans op leven moest zijn en er werd dan ook met voorrang naar gezocht.
De Ouden associeerden het dan ook met eigenschappen als verjongen
en reinigen maar ook als geneesmiddel tegen ziekten die te maken hadden met
verstoringen van de waterhuishouding in je lichaam en inclusief die op het
gebied van zenuwen als; phobias, depressies en lusteloosheid, hoge en lage
bloeddruk, artritis en andere ziekten die te maken hebben met verbindingen van
botten en op het gebied van de spijsvertering. Dat was een belangrijke reden om
voedsel dat groeit in het water en de zee te gebruiken.
Men kan het er mee eens zijn of niet, ik ben geen dokter
noch promoot ik het als medicijn! Ik herhaal slechts datgene wat in een aantal
héél oude boeken werd opgeschreven en vervolgens de plaats die het innam, als
gevolg hiervan.
Wel weten we dat er landen zijn waar mensen meer voedsel
eten dat in de zee gewonnen wordt dan anderen. Japan is hier een voorbeeld van,
net als bepaalde streken in China en sommige eilanden.
In het Nationale Geograhic Magazine las ik een artikel waarin geclaimd werd dat de oudste en gezondste mensen, levend in een moderne maatschappij, op Okinowa woonden. Het waren hard werkende mensen en velen bleven ook seksueel actief tot een leeftijd van meer dan honderd jaar. Van Japan en China weten we ook dat er grote aantallen gezonde en toch zeer oude mensen leven. Het eten van zeewier en andere producten uit de zee als vis, mosselen etc. zou daar aan hebben bijgedragen.
Dat is de reden dat wij
begonnen zijn met
de productie van gedroogd
zeewier in Ierland.
Na het snijden, drogen en malen we het waardoor de houdbaarheid en opslag als gevolg hiervan
groot is, ruim twee jaar. De smaak en geur is iets waar men aan moet
wennen. Geconcentreerd ruikt men altijd wel de zee/strand. Dat kan een voordeel
zijn maar ook een nadeel, afhankelijk van de toepassing ervan.
Het is te gebruiken als vervanger voor zout in soep,
visgerechten en ga zo maar door. Het verhoogt de smaak, met name Kelp en Sea
Salade lenen zich hier uitstekend voor. Ze bevatten relatief veel zout. Andere
namen en vervangers voor kelp zijn: konbu, kombu, tangle, sea tangle, oarweed,
sea cabbage, Sea Salade, Ulva, enz.
Dulse is uitstekend aan meel toe te voegen bij de bereiding
van brood, koekjes, pannenkoeken etc. Voeg je één eetlepel toe dan zul je er
nauwelijks iets meer van ruiken of proeven.
Irish Moss bevat veel gelei en is uitstekend te combineren
met melk, pudding, milkshake etc. Vaak wordt het vloeibare product/voedsel door
een zeef geschud en daarbij het harige Irish Moss verwijderd. De opgeloste
voedingsstoffen blijven dan uiteraard wel achter.
Ik adviseer een gebruik tussen 2 en 5 gram
per volwassen persoon per
dag.
Onderling verschillen deze zeewieren van elkaar. Ik wil dit
duidelijk maken aan de hand van een foto en opsomming van de verschillende
eigenschappen die aan ze worden toegeschreven. Het gaat hier om eigenschappen
zoals ik die in verschillende verhalen kon vinden, van recent tot honderden
jaren terug. De mens gebruikt namelijk zeewier sinds hij op aarde rondloopt.
Het gebruik bleef echter lang beperkt tot de kustgebieden. Daarnaast speelt het
een belangrijke rol in de wereld van zowel de vissen als de dieren. Aangespoeld
zeewier wordt nog steeds gebruikt ter verrijking van landbouwgronden.
Kelp, suiker kelp, tang,
oarweed, kombu, sea cabbage. Het zijn zo maar enkele voorbeelden, met name als
specerij toe te passen ter bestrijding van ziekten. Gemalen levert het een
heerlijk, mild en hartig strooisel op. Het is te gebruiken ter vervanging van
zout, toe te voegen aan visgerechten, aan soep, salades en biedt veel andere
mogelijkheden.
In de oudheid was zeewier één van de belangrijkste
kruiden; rijk aan vitaminen B, D, E en K; mineralen als magnesium, kalk en
ijzer; diverse aminozuren, biomineralen en carotenoïde. Het werkte positief op
het bloed en de hormoon- ontwikkeling, op de spijsvertering en de afbraak van
cellen in het lichaam.
Zeewier heeft het
vermogen het lichaam te reinigen, ter verbetereing van de waterhuishouding. Het
wordt dan ook veelvuldig gebruikt in vermagerings-diëten.
Zeewier bevat trouwens
ook veel jodium, hetgeen in Nederland aan zout toegevoegd omdat een te kort
hiervan leidt tot ziekten en zelfs tot vertraging van de groei en ontwikkeling.
Een teveel ervan kan echter ook schadelijk werken. Bio-gebonden jodium
is echter minder gevaarlijk dan zijn industriële soortgenoot. Het teveel verlaat
het lichaam weer via de urine en de ontlasting. Het is ook een belangrijk
hulpmiddel bij het verwijderen van radioactieve stoffen.
Andere eigenschappen die aan kelp worden toegeschreven zijn verlaging van de bloeddruk, verlaging van de hoogte van de cholesterol, het tegen gaan van artritis (met name de botverbindingen), sommige zenuwziekten en depressies.
Toch wil ik erop wijzen dat, wanneer u zich niet goed voelt, u een arts moet raadplegen. Als u twijfelt of u aan een hier genoemde ziekte leidt, neem dan eerst contact op met een arts voordat u het gebruikt.
Ik verkoop het als een voedingsmiddel en niet
als een medicijn en ga daarbij uit van een gezond mens.
Dulse is een soort zeewier
dat rauw gegeten kan worden. Onder de naam “MIWA and Grass” wordt het
aan de bar geserveerd als een snack, zoals gezouten pinda’s. De barkeeper
vertelt graag dat het de gezondheid en leeftijd van zijn gasten zal verbeteren.
Maar wantrouwend beweren sommige gasten dat ze het krijgen omdat het zo zout is
en daarom de mensen dorstig maakt!
Recentelijk was er nog een tv-uitzending over een Belgische Brouwerij waar ook beweerd werd dat zeewier het verouderen zou tegen gaan maar dat het echter niemand jonger kon maken.
Zeewieren worden veel
gebruikt bij het fermenteren omdat ze vaak stimulerend werken op diverse
belangrijke micro-organisme.
Dulse is rood van kleur,
zeesalade groen.
De Ieren gebruikten het ook wel in poedervorm voor het
opwaarderen van brood. Ook op schepen, als andere voedingsmiddelen bedorven dan
wel beperkt voorradig waren.
Nori, ook wel Laver genoemd,
is het meest gebruikte zeewier in Japan. Men gebruikt het daar in gedroogde
maar ook in getoaste vorm, gefileerd en gezouten, in repen gesneden en geperst
als sushi.
De wilde vorm van Nori komt niet zoveel voor en is dan ook
slechts in beperkte mate leverbaar.
Zeesalade (Ulva Lettuce)
wordt tijdens het drogen zwart en bevat, net als Kelp, erg veel zout,
mineralen, ijzers en kalk. Het blad is slechts een of twee lagen dik en in het
water kun je er zo doorheen kijken.
Alhoewel het lijkt of het in overvloed beschikbaar is, is
dat niet zo. Na het drogen blijft er namelijk maar heel weinig over, zo’n 10 %
van het oor-spronkelijke gewicht. Dat geldt in het algemeen maar kelp
bijvoorbeeld en rockweed hebben veel meer massa. (dikte)
Het alternatief zou zijn wassen en rollen in zout. Het
nadeel zijn de hoge transportkosten hetgeen uiteraard voor alle zeewieren geld.
In principe is vers leveren mogelijk, waren de kosten niet relatief hoog. Bij
gedroogd en gemalen ligt dat veel gunstiger.
Zeesalade wordt ook wel
als decoratie gebruikt evenals het hieronder te bespreken Irish Moss.
Irish Moss wordt vooral
industrieel gebruikt. De Ieren ontdekten dat, wanneer je het in melk kookt,
deze na het afkoelen dik werd. Deze eigenschap-pen zijn erg begeert met name
bij het aanmaken van verf, ijs, smeermiddelen, springstoffen etc. In
tegenstelling tot bijvoorbeeld Kelp en zeesalade wordt het voor het drogen
uitgebreid gewassen en vervolgens in de zon gedroogd en daarbij gebleekt.
De oude Ieren kookten het in melk, haalden de melk
door een zeef en voegden er wat whisky aan toe. Volgens hen een uitstekend
middel tegen verkoudheid!
Rockweed is te gebruiken als
vervanger van zout in visgerechten en in soep. Het bevat geleermiddel en
behoort tot de langzaam groeiende zeewieren. Het hecht zich vast aan obstakels
in de zee en drijft aan het oppervlak. In het wier zitten luchtkamers om te
kunnen drijven.
Voor aanvraag prijzen en
beschikbaarheid kunt u zich wenden tot: