Wij in het nieuws - We in the News


Gezellig liedje
als achtergrond

Hier wat krantenberichten over ons.
Here some news about us.

As this information is direct copied from the internet, it's only in Dutch. (Sorry)


LEIDSE POST
19 september 2001

Krant van 19 september 2001



Klik en ga naar het Leidsch Dagblad
5 juli 2001

Krant van 5 juli 2001



Klik en ga naar het Leidsch Dagblad
30 april 2001

De vage verbouwing van het Stadsbouwhuis

Foto lege parkeerplaats



Het Stadsbouwhuis ondergaat aan de kant van de Tweelingstraat binnenkort 'bouwkundige aanpassingen'. Dit gaat ten koste van een aantal parkeerplaatsen in die straat. Bewoners van Noorderkwartier vrezen nu voor nog meer parkeeroverlast in hun buurt.
Foto: Hielco Kuipers
Door ERIC-JAN BERENDSEN

Het was het laatste punt op de agenda van de gemeenteraad vorige week dinsdagavond. Helemaal onderaan stond er achteloos: bouwkundige aanpassingen Stadsbouwhuis en voormalige IBM-gebouw Langegracht 70a en 72. Het bleek een hamerstuk. De raad ging akkoord.

Die 'bouwkundige aanpassingen' houden volgens bewoners van Noorderkwartier echter een forse uitbreiding in van het Stadsbouwhuis van zo'n twintig bij dertig meter aan de kant van de Tweelingstraat. Plus een loopbrug tussen datzelfde gebouw en het ernaast gelegen voormalige IBM-gebouw. In dat gebouw zou ook Parkeerbeheer komen dat verhuist vanaf de Zonneveldstraat. Door de hele bouwoperatie zouden er parkeerplaatsen aan de Tweelingstraat, tussen Langegracht en Maresingel verloren gaan.

En dat laatste is bij Bram Pater, bewoner van de Prins Frederikstraat volledig in het verkeerde keelgat geschoten. Want juist bij hem in de buurt houdt de gemeente binnenkort een enquête over betaald parkeren. "En die parkeeroverlast in onze straten wordt veroorzaakt door ambtenaren van het Stadsbouwhuis en werknemers van Nuon. Zij weigeren betaald te parkeren aan de Tweelingstraat en zetten hun auto liever gratis aan de andere kant van de singel bij ons voor de deur."

Volgens Pater gaan er veertig parkeerplekken verloren door de uitbreiding van het Stadsbouwhuis. "En ik weet heus wel dat die plekken slecht worden gebruikt. Het is daar meer een opslagplek voor zand en stenen. Maar dat neemt niet weg dat het weghalen van parkeerruimte daar en tegerlijkertijd een enquête hier in de buurt een vreemde zaak is."

Middels die enquête wil parkeerwethouder Melanie Schultz ontdekken of er voldoende draagvlak is bij de bevolking buiten de singels om daar betaald parkeren in te voeren. Uitbreiding van het binnen de singels gelegen Stadsbouwhuis die ten koste gaat van de ernaast gelegen parkeervakken, lijkt dan ook niet zo'n handige zet. Zo dwing je de voertuigen als het ware het centrum uit.

Maar Pater maakt zich over meer dingen boos. Zo heeft hij vernomen dat als de uitbreiding van het Stadsbouwhuis is gerealiseerd, de ambtenaren wél op het ernaast gelegen Nuon-terrein mogen parkeren. Het is toekomstmuziek, maar toch. "Wij als bewoners van Noorderkwartier hebben jarenlang gezegd: laat die ambtenaren maar op het oude EWR-terrein parkeren. Dan doen ze dat tenminste niet bij ons voor de deur. Maar dat mocht niet, zei de gemeente. Dat was het scheppen van precedenten. En nu zou het ineens wel mogen? Dat is toch te zot voor woorden."

Tot slot hekelt hij de in zijn ogen stiekeme manier waarop de gemeente dit zaakje 'regelt'. "Sneaky", noemt Pater dat. "Gluiperig. Als ik lees over bouwkundige aanpassingen dan denk ik aan een kleine verbouwing en toch niet aan een forse uitbreiding. Nee, ik ben boos. ik heb geen goed woord over voor de handelwijze van de gemeente."

Een woordvoerder van Milieu en Beheer, sector Stadstoezicht, waaronder parkeerzaken valt, bevestigt dat de Parkeerpolitie van de Zonneveldstraat naar de Langegracht verhuist. "Dat zal ergens in 2003 zijn. Het gebouw aan de Zonneveldstraat wordt verkocht aan een projectontwikkelaar. Door de werkzaamheden aan het Stadsbouwhuis zullen er ongetwijfeld een paar parkeerplaatsen aan de Tweelingstraat verdwijnen. Hoeveel weet ik niet, maar ergens anders komen er weer parkeerplaatsen voor terug. Of dat op het Nuon-terrein zal zijn en of ambtenaren daar dan mogen parkeren is nog niet bekend. Daarover moet nog worden gesproken."

Een zegsman van Bouwen en Wonen spreekt over een interne verbouwing van het voormalige IBM-gebouw. "En als die is voltooid, verhuizen er enkele afdelingen van het Stadsbouwhuis naar dat gebouw. Daarna wordt het Stadsbouwhuis intern verbouwd en gaan daar ook wat afdelingen naar andere kamers. Daarna staan er grotere verbouwingen op stapel maar daar weet ik nog niets van. Daar worden nog plannen over gemaakt. Een loopbrug? Ook daar weet ik niets van."

Klik en ga naar het Leidsch Dagblad
24 april 2001

Een complete enquête voor 150 gulden

Foto Bram Pater op lege parkeerplaats




Bram Pater op een lege parkeerplaats aan de Langegracht. "Er is in de binnenstad meer dan genoeg parkeerruimte.
Alleen moet de gemeente iets happiger zijn om de automobilisten daar te krijgen."
Foto: Hielco Kuipers
Door TIMOTEUS WAARSENBURG

De gemeente is ongelofelijk stom bezig. Verkeerswethouder Melanie Schultz van Haegen wil een enquête houden onder de bewoners van een aantal wijken buiten de singels om te zien of daar voldoende draagvlak is voor de invoering van betaald parkeren. Maar Bram Pater uit de Prins Frederikstraat heeft al geruime tijd het antwoord op die vraag: Nee.

"En dat is niet omdat ik een tegenstander ben, hoor. Maar ik heb vorig jaar al in deze buurt een enquête gehouden met Wijkvereniging Noorderkwartier over hetzelfde onderwerp. Begin vorig jaar hebben we de uitslag van dat onderzoek gepresenteerd. Nagenoeg alle respondenten waren tegen uitbreiding van het parkeerrestrictiebeleid. Met andere woorden: de meeste bewoners van deze buurt hebben geen zin om voor een parkeerplaats te moeten betalen. En vrijwel alle voorstanders van betaald parkeren - overigens een zeer kleine minderheid - bleken aan de singel te wonen. Kortom, alleen de mensen die direct last van de parkeerdruk hebben, zijn voorstander.
Saillant detail van deze enquête is bovendien dat de hele operatie slechts 150 gulden heeft gekost," aldus Pater.

Nu ligt het voor de hand om te stellen dat de meeste mensen niet warm lopen voor betaald parkeren. Eigenlijk betaalt elke automobilist liever niets dan iets. Ook de bewoners van de binnenstad zouden liever gratis parkeren. "Dat begrijp ik natuurlijk ook wel," zegt Pater. "Het is ook niet zo dat ik principieel tegen betaald parkeren ben. Ik vind het alleen onzin dat wij, buiten-de-singels-bewoners, moeten opdraaien voor de problemen van de binnenstad die helemaal geen probleem hoeven te zijn."

Pater ziet namelijk een aantal oplossingen die in elk geval de parkeerdruk aan zijn kant van de stad gunstig zouden kunnen beïnvloeden. "Ten eerste het autogebruik zelf. De meeste mensen die 's ochtends in deze buurt parkeren, werken bij het Stadsbouwhuis of Nuon. En een groot deel van die mensen woont hier echt niet zo ver vandaan. Dat zie je in de winter mooi. Dan is bij het merendeel van de hier geparkeerde auto's de rijp nog niet eens gesmolten. Dus: stimuleer als werkgever het gebruik van de fiets onder werknemers en je bent al van de eerste lading overbodige parkeerders af."

In zijn kruistocht tegen de gemeentelijk dwalingen op het gebied van parkeerbeleid inspecteert Pater met enige regelmaat als een ware Sherlock Holmes de parkeerterreinen in de stad. "En wat blijkt? Er is in de binnenstad meer dan genoeg parkeerruimte. Alleen moet de gemeente iets happiger zijn om de automobilisten daar te krijgen. Neem nu de twee grote parkeergarages: die boven de Albert Heijn en boven de Hoogvliet. Die zijn vaak maar voor de helft gevuld. Mijn oplossing: maak het parkeren op die plekken de helft goedkoper, dan trek je twee keer zoveel auto's. En misschien komen er zelfs wel nog meer auto's op af omdat iedereen uiteindelijk het liefst midden in de stad parkeert."

En dat is niet zijn enige constatering van gebrekkig gebruik van de beschikbare ruimte. "Ook de parkeerplaats naast het Stadsbouwhuis staat vrijwel elke dag leeg. Mensen vinden die plekken klaarblijkelijk te duur. Het lijkt mij een kleine moeite om bijvoorbeeld een autosticker of iets dergelijks te verstrekken waardoor ambtenaren die in het Stadsbouwhuis werken gratis of tegen gereduceerd tarief daar kunnen staan. Maar kennelijk gebruikt de gemeente die plek liever als opslagplaats. De laatste tijd waren niet minder dan 23 parkeerplekken in gebruik voor de opslag van zand en stenen. En de parkeerplaats naast Nuon is alleen op donderdagavond en zaterdag goed bezet." Dan gebruikt de Stichting Stadsparkeerplan Leiden die plekken.

Pater: "Af en toe kan ik er zo moedeloos van worden. De gemeente wil de binnenstad zo graag autoluw maken. Mooi plan, hoor. Daar sta ik helemaal achter. Maar je hoeft toch geen geleerde te zijn om te bedenken dat je eerst voor een oplossing - adequate opvang van de auto's die je niet meer in de stad wilt hebben - moet zorgen voordat je zulke plannen gaat uitvoeren?"

Klik en ga naar het Leidsch Dagblad
10 augustus 2000

'Opeens: pats! Je ligt op de grond'

Door Connie van Uffelen

LEIDEN - Pijn in de billen, last van zijn elleboog en een kapotte fiets. Dat is wat Bram Pater begin dit jaar overhield aan een fietstochtje naar Indiaas restaurant India Palace aan de Lage Rijndijk. Hij was met fiets en al 'gestruikeld' over het verhoogde fietspad pal voor het restaurant. Pater stelde de gemeente aansprakelijk, omdat hij het stoepje in het donker niet had gezien. De gemeente wees zijn schadeclaim af: Pater had moeten oversteken bij de inhammen van het stoepje.
Het was de avond van 16 januari. "Ik had in buurthuis 't Spoortje gestaan met de koopjesmarkt. Met mijn vrouw heb ik ooit de afspraak gemaakt, dat wie het eerste thuis is gaat koken.
Meestal ben ik dat, dus ik zei: "Joh. laten we eens in dat tandoori-restaurant gaan eten". Het was druilerig en donker. Op de Herensingel sorteerde ik voor om naar links te gaan, de Lage Rijndijk op. Daar draaide ik nogmaals naar links om mijn fiets voor het restaurant te zetten. En opeens: pats! Je ligt stijf op de grond. Je weet niet wat er gebeurt. Ik stond op en zag wat er aan de hand was. Het fietspad was verhoogd."
Paters voorwiel lag haaks en was verbogen. Net als het achterwiel en de voorvork. "In het restaurant zeiden ze dat het wel eens eerder was gebeurd." Na zijn etentje ging Pater nog eens terug naar de plek des onheils en maakte wat kiekjes.
foto nacht van fiets
De volgende dag ging hij naar de fietsenmaker, die hem vertelde dat reparatie 433 gulden ging kosten. Een bedrag dat hij wilde verhalen op de gemeente. Rechtsbijstandverzekeraar Achmea oordeelde dat die aansprakelijk is, maar de gemeente wees de claim af. "Omdat meneer Pater van rechts naar links is gereden, terwijl de hoge stoep inhammen heeft om over te steken", laat een woordvoerster van de afdeling juridische zaken weten. Pater is verbaasd. Hij heeft het hele stoepje niet gezien laat staan de inhammen. Als het aan hem ligt, wordt het fietspad gewoon weer plat gemaakt. "Maar het goedkoopste is een witte streep langs het stoepje trekken", zegt hij.
En laat de gemeente dan meteen een zebrapad op het kruispunt van de Lage Rijndijk en de Herensingel aanbrengen, zegt Pater. Er staan immers wel verkeerslichten voor voetgangers, maar een zebrapad ontbreekt. "Die moet zeker nog gemaakt worden... Shit: helemaal vergeten! Vroeger heeft 'ie er wel gelegen", weet Pater.
Bij de afdeling Verkeer en Vervoer kan niemand vertellen of de Lage Rijndijk op deze punten nog wordt aangepast. De verantwoordelijke ambtenaar is op vakantie. Pater heeft uiteindelijk wel zijn 433 gulden teruggekregen van Achmea.
"Want wij zijn wel van mening dat de gemeente aansprakelijk is, maar voor 433 gulden ga je niet beginnen met een dure procedure", zegt een woordvoerster.

foto voor krant


Klik en ga naar het Leidsch Dagblad
27 juli 2000

Zorgen om verbetering Leiden-Noord

'Plannen dreigen dood te bloeden'

Door Wim Wegman

LEIDEN - De verbeteringsplannen voor Leiden-Noord dreigen langzamerhand dood te bloeden. Dat verwijt maakt B. Pater, vertegenwoordiger van de bewoners in de stuurgroep voor de plannen. Er is al sinds maart niet meer over de verschillende voorstellen vergaderd. Buurtbewoners krijgen daardoor meer en meer het gevoel dat ze worden buitengesloten. Het trage tempo leidt bovendien tot groeiende onzekerheid bij mensen wier huizen op de nominatie staan gesloopt te worden.

Vorig jaar lente presenteerden gemeente, woningbouwverenigingen en bewonersver-
tegenwoordigers een ambitieus plan om drie wijken in het noorden van de stad (Groenoord, Noorderkwartier en de Kooi) grondig aan te pakken. Onder meer willen ze de Willem de Zwijgerlaan ondertunnelen om zo de verschillende delen van de wijken beter met elkaar te verbinden.
Verder staan er tal van maatschappelijke en sociale programma's op de rol om ook de samenleving in de buurten te verbeteren. Een ingrijpend onderdeel is de voorgenomen sloop van enkele honderden slechte of slecht verhuurbare woningen in de wijken.
Pater staat nog steeds achter de plannen maar vindt dat de uitvoering inmiddels erg traag is geworden. "Ik weet niet wat er gebeurt. Volgens mij wacht iedereen op elkaar en is er niemand meer die er echt aan trekt. In het begin was er enthousiasme voor de plannen, maar dat ebt zo snel weg."
Hij stelt dat er af en toe nog gesprekken zijn tussen gemeente en de woningbouwver-
enigingen.

"Maar de bewoners worden bijna nergens meer bij betrokken. Er zijn geen vergader-
ingen meer van de stuurgroep, waarin alle afspraken moeten worden uitgewerkt. We worden niet of nauwelijks meer op de hoogte gehouden van de voortgang."
Volgens hem is dat vooral vervelend voor de bewoners van de Van Hogendorpstraat en van de Hoven langs de Willem de Zwijgerlaan. Hun huizen zijn met name in het ontwikkelingsplan genoemd als woningcomplexen die slecht zijn en daarom maar beter tegen de vlakte kunnen. "Ik ken mensen die hun huis binnen willen opknappen. Maar die vragen me: heeft het nog wel zin? Hoe lang staat mijn huis er nog? Ik kan ze geen antwoord geven."
De plannen waar nog wel voortgang in zit worden volgens Pater zo ongelukkig aangepakt dat dat weer tot ergernis leidt. "De plannen voor verhuizing van Pernix zijn gauw gauw met afzonderlijke leden van de stuurgroep besproken, niet in een normale vergadering. Achteraf vraag je je af: waar was dat allemaal voor nodig?"
De wethouders Laurier en Pechtold delen de zorgen van Pater niet. Laurier: "Ik geef toe dat het de laatste maanden niet helemaal is gelopen zoals we graag wilden. Het is politiek een rare tijd geweest."
Toch meent hij dat er wel degelijk resultaten zijn geboekt. "Ik wijs op het verbeteren van het Noorderpark en de plannen voor de verhuizing van Pernix naar Roodenburg. Daar heeft de buurt jarenlang om gevraagd, en dat komt nu in orde." De beide wethouders wijzen erop dat binnen afzienbare tijd enkele cruciale beslissingen worden genomen. "Maar die kosten nu eenmaal tijd", aldus Laurier.
Pechtold wil overigens na de zomer snel een gesprek met de verschillende partijen. "Het is niet goed als dit soort gevoelens van ongerustheid ontstaan."


Coby in het nieuws


Coby tijdens het interview.
(Klik op foto voor vergroting)

Zie krantenknipsel hiernaast
en tekst hieronder



E-mail naar Het op Zondag
26 december 1999

'WAAR MOETEN WE HET LATEN?'

Door: Patrick Ravensbergen
LEIDEN -
Kerstmannen op miniatuurformaat, een compleet ijsdorp een versierde gevel en honderden lampjes. Direct na Sinterklaas verandert het huis van Bram en Coby Pater in een bont paleis van kerstartikelen waar menig showroom jaloers op mag zijn. Ook dit jaar, tijdens de laatste Kerst van dit millennium, is dat niet anders. Sterker nog: het interieur is nog meer en mooier versierd dan voorgaande jaren. Het op Zondag bezocht een van de mooist gedecoreerde kersthuizen van Leiden.

Na vijf december ademt het huis van het echtpaar Pater Kerst in de breedste zin van het woord uit. Niet alleen zijn de binnen- en buitenkant van hun huis aan de Prins Frederikstraat versierd ook aan de kleinste details is gedacht: wanneer je op de bel drukt, klinkt er geen doordringende 'trrrring' of 'piep', maar een rustgevend kerstmuziekje.
Wat jaren geleden begon als een kleine verzameling van kerstdecoraties, is in de loop der tijd uitgegroeid tot een waar Kerstmuseum. "Ieder jaar koop ik er weer wat bij om de verzameling nog groter te maken", vertelt Coby. "De aanwinsten van dit jaar zijn bijvoorbeeld wat huisjes, die zich hier in het dorpje op de vensterbank bevinden, twee sneeuwbergen en natuurlijk nieuwe ballen.
Bovendien ben ik vooral trots op de miniatuurijsbaan, waar piepkleine schaatsertjes vrolijk hun rondjes trekken".
Dat het ieder jaar opnieuw gigantisch versieren van huis veel tijd in beslag neemt, is iets waar Coby niet om

maalt. "Ik vind het knus en gezellig. Onmiddellijk nadat het Sinterklaasfeest is afgelopen, begin ik de kerstboom op te tuigen en het huis te versieren. Heerlijk. Als alles zo half januari weer in dozen gaat, heb ik er nog steeds geen genoeg van. Als het aan mij zou liggen, zou mijn huis er het hele jaar zo uitzien!"

Politieman
De talloze kerstdecoraties in huize Pater ontgaan de buurtbewoners en andere passanten natuurlijk niet. Minutenlang staan zij soms vol bewondering naar binnen te turen. Coby: "Kinderen blijven op hun tenen staan om boven het kerstdorp uit te kijken, voorbijgangers houden stil en gebaren dat ze het prachtig vinden en zelfs een politieman liep laatst langs, stak zijn duimen omhoog en vertelde dat hij vond dat wij fraai werk hadden geleverd.
Dat is toch leuk?"
Coby zoekt nog steeds naar attributen om haar verzameling uit te breiden, zo wil zij onder andere nog een witte Kerstman, maar daarbij loopt ze steeds op tegen één probleem: ruimtegebrek. "We weten nog maar nauwelijks waar we het van februari tot november moeten laten. Het plafond is al verlaagd en dient nu als opslagruimte, er staan dozen onder het bed en in de kast. Ieder hoekje en gaatje is benut. Maar dat geeft niet. Het is een hobby, hè! Dus als er iets is wat de inrichting nog fraaier kan maken, dan koop ik het. Zo wordt de eerste Kerst van het nieuwe millennium nog voller, completer en gezelliger. Ga daar maar van uit..."

"Wat is er met Gerard gebeurd?"
Vriendin
Nr. 25 16 t/m 22 juni 1999

Bladzijde 74 onder het logo van VERMIST

Uit het oog


Gerard Gerritsen in 1946 als militair in Indonesië

Gerard in 1948 met zijn vrouw Saritih Rachiban voor wie hij deserteerde.
"Toen mijn broer Gerard Gerritsen in 1946 naar Indonesië vertrok, was ik amper twee jaar oud", schrijft Bram uit Leiden. "Ik heb hem dus nauwelijks gekend. Gerard diende in Batavia in het leger als chauffeur en later als ziekenverpleger. In de jaren dat hij op Java en Sumatra gelegerd was, schreef Gerard regelmatig naar huis. Hij vertelde dat hij een Javaans meisje had ontmoet: Saritih Rachiban. Toen Gerard opgeroepen werd om terug naar Nerderland te gaan, weigerde hij te vertrekken. Hij wilde bij zijn meisje blijven. Hij trouwde met haar en op 5 juni 1948 kregen ze een dochter, Marietje. In 1949 schreef Gerard de laatste brief naar onze moeder. Daar stond in dat-ie gevangenisstraf had gekregen voor desertie. Daarna werd nooit meer iets van Gerard, Saritih of Marietje gehoord.
Wie weet wat er met Gerard is gebeurd?"


Dinsdag 16 februari 2000 was Bram in de TROS-studio in Hilversum. Hier werd een opname gemaakt voor het programma TROS-VERMIST.
(Zie ook de link.)
Er werd toen een zgn. ".MOV" gemaakt voor het internet, een bewegende oproep aan vermiste personen.

Sinds vorig jaar was de oproep te zien op de site van de TROS (Klik op de foto.)

"And action...."
Klik op de foto
Click at the picture
Tuesdag february 16th, 2000, Bram went to the TROS-TV-studios in Hilversum. Here they made a program TROS-VERMIST (MISSING).
(See also the link.)
They made a so called ".MOV" for the internet, an animated call to missing people.

Since last year, you coult see my summons at the site of TROS-TV. (Click at picture.)

Home

22 september 2001