Voorbeeld van een moedige verslaggever van de Zwolse Courant ( maart 1997)
"Een hele boze ambtenaar (justititeambtenaar van de rechtbank Zwolle-red) beet Zander toe dat hij onmiddellijk de pamfletten moest
verwijderen, zo niet dan zouden andere maatregelen volgen. En
de verzamelde pers kreeg te verstaan dat er over deze actie niet gepubliceerd mocht worden. Ook de fotografen dienden zich uit de voeten te maken. Toen aan al die eisen niet werd voldaan, schakelde hij de politie in." Dit artikel volledig
Door ons
opgetekende woorden van iets laffere journalisten:
Ja gek als ik dat soort( dwaze vaders) berichten aan mijn
eindredactie stuur dan verandert er altijd nogal wat of wordt het niet meer
geplaatst (ANP-regiocorrespondent)
Nou na dat soort stukken krijgen we wel even een paar
dringende telefoontjes van de kinderbescherming (journalist regionale
krant)
En toen moesten we bij het ministerie van justitie op het
matje komen. ( journalist landelijk dagblad)
We zijn op het ministerie uitgenodigd en daarna hebben we
besloten een en ander ( dat sommige kinderbeschermers misdadigers zijn) van de
site te halen ( webmaster grote site)
We hebben het ( opgenomen item; peidooi voor
vadervoorzieningen tijdens zg infanticidegolf in 1997) niet uitgezonden omdat
het ministerie mediastilte had bepleit (journalist NOS
journaal)
We kunnen het niet uitzenden als de kinderbescherming geen
weerwoord wilt geven. (journalist NOS-journaal; overigens ten dele toch
uitgezonden)
En dan nog even anders maar ook daarover:
Mijnheer voert akties om in de publiciteit te komen .Zijnde
argument nederlandse staat in procedure Europese hof tegen recht op contact
met dochter.
Verder rest dan nog te melden dat er in Frankrijk boeken zijn
verboden door rechters omdat ze kritiek hadden op rechters en niet alleen
ten tijde van Zola, maar nog veel recenter. Ook in Engeland worden vaders de gevangenis in gegooid als ze in de publiciteit treden.
belangrijk voorbeeld van censuur in Nederland ( de zaak Hop)
Sommige dingen zijn veel en veel effectiever dan regelrechte
verboden: bijvoorbeeld chantage met kinderen, chantage met "economische"
maatregelen
Maar ja het is moeilijk onder de ogen te zien en liever zien
we het niet. En misschien wordt het ns tijd dat ik ook mijn ogen sluit voor dit
soort gein.
In 2005 kregen de Nederlandse televisiekijkers minstens 48 tv-programma’s te zien waar de overheid aan meebetaalde. Dit jaar leverde de overheid bij tachtig verschillende programma’s een financiële bijdrage, en praatte in veel gevallen mee over de inhoud of de vorm, zoals bij Piets weerbericht.
"Wat moet de kijker denken als blijkt dat dezelfde regisseur Ingeborg Beugel die voor het IKON-programma een documentaire maakte over de Raad voor de Kinderbescherming, twee maanden voor de uitzenddatum daarvan nog mediatraining gaf bij diezelfde instelling?"schnabbelen van journalisten ook bij de raad vkb
naar begin pagina
home
