Persquotes
Ook het First harmonium concerto (2008) kent
een onalledaags solo-instrument; ontdaan van muffe stichtelijkheid figureert de
oer-Hollandse psalmenpomp in wervelende ostinato-figuren, dreinende marsmuziek
en grillig gemonteerde dans-abstracties
Klassieke Zaken 2010 (Padding: Three Concerti)
De nieuwste cd met muziek van Martijn Padding
heeft de werking van een verfrissend bad. De Three concerti die erop staan,
bevatten een energieke, ritmische kwaliteit (…) In het Eerste harmoniumconcert
bedient Dirk Luijmes het traporgel, sprookjesachtig vertellend en krachtig
pulserend.
Telegraaf 6 nov 2010 (Padding: Three Concerti)
De mandoline en het harmonium horen tot
de muurbloempjes van de klassieke muziek. Zielig maar waar: hun pinnige
getokkel en vrome geneuzel zet weinig componisten in vuur en vlam. Op een
enkeling als Martijn Padding na dan. De man bij wie een lelijk eendje altijd
kan rekenen op een willig oor, is voor Asko|Schönberg al een paar jaar bezig met
een rits soloconcerten. Daarbij doen de mandoline en het harmonium gewoon mee.
Sterker nog: na het beluisteren van Eight Metal Strings en het First Harmonium
Concerto vraag je je af waarom hun geraffineerde eigenheid zo lang is
genegeerd. Op elke hoek tovert Padding een verrassing tevoorschijn, van droef
glissando tot grootsteedse claxon.
Volkskrant 23 sept. 2010 (Padding: Three Concerti)
Het concert waarin de Amerikaanse
première klonk van Martijn Paddings First Harmonium Concerto werd door de
recensent van The New York Times bestempeld als een ‘explosive display of
virtuosity, imagination and wit’.
A Dutch taste for extravagant comedy, dry
and otherwise, came in Martijn Padding’s First Harmonium Concerto. Dirk Luijmes
put the wheezy keyboard instrument through its paces in the three-movement
piece, huffing through Bachian finger exercises and somber lines while
surrounded by a dizzy clamor enacted with breathtaking economy and precision.
In the first movement a synthesizer
produced a junk-box ruckus worthy of Spike Jones. Percussion effects redolent
of gastrointestinal distress made the second movement sound like the woozy
aftermath of a bad Italian meal lubricated with too much cheap red wine. A
snare drum’s patter and exuberant trumpet whinnies enlivened a perky finale; in
one hurtling upward run Mr. Luijmes literally ran out of keyboard.
New York Times
17 april 2010
De aria (…) mocht door zijn puurheid in het
juwelenkistje dankzij concertmeester Baudet, organist Luijmes en Engeltjes. (…)
Luijmes verdient een compliment voor zijn bijdragen!
De Stentor 10/12/2009
Martijn Padding:
First Harmonium Concerto
Grote componisten als Brahms componeerden graag
met behulp van het harmonium. Toch moesten er Nederlandse Muziekdagen aan te
pas komen, vooraleer deze ’psalmenpomp’ of ’hometrainer voor gereformeerden’
eindelijk een solistische rol op het concertpodium te vervullen kreeg. En dit
dankzij componist Martijn Paddings ’First Harmonium Concerto’ Onder handen en
voeten van solist Dirk Luijmes sprankelde het instrument dermate, dat zelfs
toevallig aanwezige Amerikaanse toeristen er zondagochtend verrast de
loftrompet over staken.
Trouw 10/11/08
En dan een echte wereldpremière: het First
harmoniumconcerto van Martijn Padding, uitgevoerd door niemand minder dan Dirk
Luijmes, die het harmonium beschreef als een uit de kluiten gewassen
hometrainer, wijzend op de fysieke inspanning die bij het bespelen van dit
instrument hoort.
Het stuk in drie delen begint met een vriendelijk motief dat zich constant
herhaalt, afgewisseld met een hoekig staccato-motief met veel grappige
effecten. Het slagwerk kan daarbij letterlijk en figuurlijk uitpakken met
toeters en bellen. Het tweede deel heeft een donkerder karakter en doet in de
verte aan Piazzolla denken. Het snelle laatste deel opent met een huppelend
motief, met veel verschillende kleuren voor het harmonium. Een grappig, speels
stuk, om echt vrolijk van te worden.
De Gelderlander 7/11/08
Eerdere
persreacties
Het jaar is nog fris, maar deze uitgave
verklaar ik alvast tot wonderlijkste van 2007. Qua repertoire wel te verstaan.
Bepaald geen typische muziek voor de psalmenpomp, luister maar naar ‘Machina ex
Deo’ van Roderik de Man. (…) (Bespreking Dutch airlines HVT mei 2007)
Dirk Luijmes is inmiddels de ongekroonde koning
van het hedendaags harmonium. De vermaledijde ‘psalmenpomp’ die zo lang in een
verdacht daglicht heeft gestaan als huiskamerinstrument van de laat-19de-eeuwse
en vroeg-20ste-eeuwse christelijke soberheid, blijkt ontdaan van
zijn functie als trage psalmenbegeleider een instrument met een uitgesproken
eigen klank.(…) Dat Luijmes alles met groot plezier en autoriteit voor het
voetlicht brengt, spreekt voor zich.
(Bespreking Dutch airlines Luister april 2007;
uitvoering: 9).
Een ‘Halleluja-commode’ heette het in de
volksmond, en dat is zeker niet de onvriendelijkste bijnaam voor het harmonium.
Dirk Luijmes rehabiliteert het instrument op zijn cd (..) Het is hoe dan ook
een verrassing: Luijmes’ Mustel-harmoniums hebben niets amechtigs, maar juist
een krachtig geluid met een alerte attaque en een mooie ‘precense’ (…) De
grondtoon van de cd is er een van wrangzoete, maar grandioze weemoed.
(Bespreking Dutch airlines De Volkskrant april
2007, 4 sterren).
Grappig dat Dirk Luijmes, bespeler van het
harmonium, zijn interessante toelichting bij zijn interessante cd met
harmoniummuziek van Alphons Diepenbrocks Ave Maria tot Machina ex Deo van
Roderik de Man, begint met een grondige verkenning van al het lelijks dat er in
de loop der jaren over de psalmenpomp, de Halleluja-commode of de cirkelzaag
des geloofs is geschreven. (…) Op zijn cd rekent Luijmes trouwens voorgoed met
dat vooroordeel af. Daar zorgt de prachtige muziek van Louis
Andriessen(Remembering that sarabande...), Cor Kint (Douleur, voor harmonium en
viool) of Diepenbrock wel voor. Het instrument neemt bij Luijmes de gedaante
aan van een klein orgel, of een enorme accordeon, waarbij niet alleen de
rijkdom aan kleuren maar ook de onverwachte dynamische reikwijdte opvalt.
(Bespreking Dutch airlines Het Parool 6 maart
2007).
De live uitvoering van de opzwepende ritmes van
de Sacre op het Marcussenorgel is prachtig (…) (AD Utrechts Nieuwsblad 24 april
2007). Een spannende orgeluitvoering van Stravinsky’s Le Sacre du printemps (…)
(NRC Handelsblad 28 april 2007) N.a.v. optreden in Springdance Festival 2007 in een vierhandige
bewerking van Stravinsky’s Sacre samen met Berry van Berkum)
De drie instrumentalisten (Leo van Doeselaar
bespeelt een Pleyel-piano uit 1858 en Wyneke Jordans een Pleyel uit 1869,
terwijl Dirk Luijmes zich aan een kunstharmonium van Mustel uit 1878 heeft
gezet) zijn ideale begeleiders, die de kleuringsmogelijkheden van hun
instrument maximaal benutten om afwisselend te schitteren en samen te smelten
met de solistische en de koorpartijen. Van het wijd en zijd bekende pianoduo
Van Doeselaar/Jordans wisten we dat allang, maar althans voor mij was Luijmes
op harmonium hier toch een grote verrassing. Mogelijk heeft u ook op ander
terrein van hem gehoord, want hij is ook musicoloog en publicist. De
opnamekwaliteit is subliem en daarmee een bijzonder sieraad dat perfect past
bij de kwaliteit van de uitvoering.
www.audio.music.nl
juli 2006 (N.a.v.
Rossini-cd)
Het Nederlandse, maar vooral in het buitenland
befaamde vocaal ensemble Quink is voor de gelegenheid uitgebreid van vijf naar
acht stemmen (…) Zij slagen er perfect in de balans te vinden tussen
virtuositeit en lichtheid, essentieel bij deze muziek. Pianoduo Leo van
Doeslaar en Wyneke Jordans speelt op twee authentieke Pleyelvleugels. Daar komt
vaak prachtig het door Dirk Luijmes bespeelde Victor Mustel kunstharmonium
doorheen, met dramatisch effect. Een mooi oud, waterig geluid, dat heel
authentiek overkomt.
Hifi.nl 27 juli
2006 (N.a.v. Rossini-cd)
De instrumentale partijen worden door Het
Gelders Orkest (HGO) vlekkeloos en zorgvuldig uitgevoerd. Lof voor de blazers,
maar ook voor de beide soloviolisten, de cellist van het continuo, de gambist
en de organisten. Hun grote betrokkenheid richt zich ook op details. Zo laat
Dirk Luijmes zijn orgeltoon even hangen bij de passage waarin verhaald wordt
dat Judas zich gaat ophangen.
De Gelderlander 13 april 2006
De sterkste kant vormt ondertussen de
begeleiding. Leo van Doeselaar en Wyneke Jordans bespelen Pleyelvleugels uit
1858 en 1869 en leveren vakwerk af. Net als Dirk Luijmes die uit het
kunstharmonium Victor Mustel (1878) beurtelings de knorrigste en zoetste
klanken haalt.
De Gelderlander juni 2006
Het harmonium geeft altijd een bijzondere sfeer
aan deze ‘kleine mis’. Dirk Luijmes bespeelde dit klankvolle instrument met
verve. In het dromerige ‘Recueillement’ kwam het instrument nog eens extra tot
zijn recht.
Gooi en Eemlander 28 november 2005
De onnavolgbare wijze waarop Dirk Luijmes met
zijn harmonium de dramatiek van deze stukken in de muziek wist weer te geven is
nauwelijks in woorden uit te drukken. De kwalificaties muzikaal gevoel en
virtuositeit komen het dichtst in de buurt.
De Stentor 6-05-2005
Het Ave Verum en het Panis Angelicus werden
respectievelijk door vrouwenkoor en mannenkoor vertolkt. Een heldere strakke
toon met als begeleiding het eigene van het harmonium, voortreffelijk bespeeld
door Dirk Luijmes.
Tubantia 7 mei 2005
…Gesteund door de immer betrouwbare organist
Dirk Luijmes en het geroutineerde Nationaal Philharmonisch Orkest….
De Gelderlander 20 dec. 2004
…Een schoonheid van muziek en zang die men vast
wil houden. Genoemd mag ook worden de naam van organist Dirk Luijmes, een
harmoniumspecialist, die onmiskenbaar
aanwezig is en met de (…) professionele musici van dit orkest garant staat voor
kwaliteit.’
Urkerland dec. 2004
Van der Heijden en Luijmes zijn begenadigde
musici. Virtuoos raffinement ging bij beiden gepaard met een voordracht vol
expressie en dramatiek. En zo kwam een specifieke stijlperiode tot leven. De
liederen van Reichardt, Zelter en Van Beethoven waren melodisch en harmonisch
het meest toegankelijk, het prachtige, onopgesmukte stemgeluid van Van der
Heijden werd ondersteund door Luijmes’ gevoelvolle spel.
Deventer Dagblad 1 december 2004
‘Der Wunsch Franz Liszts, seine "Via
Crucis" im liturgischen Rahmen zu manifestieren, erfüllte sich zu seinen
Lebzeiten nicht, obwohl das 1878 vollendete Werk, für seinen Schöpfer eher
atypisch, von demutsvoller Schlichtheit und Innigkeit durchwirkt ist. Das
Festival "Psalm" folgte am Karfreitag in der Franziskanerkirche des
Komponisten Vorstellung, mit einem Harmonium - an Stelle der überlieferten
Versionen für Orgel und Klavier - mystische Augenblicke zu schaffen. Der
meisterhafte Einsatz von Dirk Luijmes auf einer Instrumenten-Rarität war somit
künstlerischer Mittelpunkt der abendlichen Stunde.’
Kleine Zeitung Graz (13 april 2004)
Ronduit magisch was het harmonium-intermezzo
Preludio Religioso gespeeld door Dirk Luijmes. Hij had Rossini in ieder geval
gevonden.
De Gelderlander 20 januari 2003
Met de opkomst van de televisie en de neergang
van het kerkbezoek verdween de psalmenpomp uit de Nederlandse huiskamer. Dat
zal de meeste mensen een zorg zijn, maar Dirk Luijmes denkt daar anders over (…)
Het is verbluffend wat Luijmes er allemaal uit te voorschijn weet te toveren
(…) Lang leve het harmonium!
(Bespreking (Awfully) Nice family in Luister,
januari 2002; Uitvoering 9 – Opname 9.