de Vereniging Toon Hermans fanclub
____________________
____________________

____________________
____________________
____________________
____________________
____________________
Het beeld is een hommage van de gemeente Sittard aan zijn beroemdste oud-inwoner die in april 2000 overleed: Toon Hermans, cabaretier en levenskunstenaar. De mensen van Sittard hadden inspraak en mochten kiezen uit drie verschillende ontwerpen. Een ruime meerderheid koos dit bronzen werk van de Haagse kunstenaar Loek Bos. In eerste instantie niet de smaak van de familie. Zo sprak zoon Maurice Hermans over "veredeld boetseerwerk". Hij vroeg de kunstenaar "de kruk en het bosje bloemen op de grond" uit het eerste ontwerp te verwijderen. Nu het beeld er eenmaal staat, zonder de kruk en rozen, is hij een en al lof. "Prachtig. Het is uiteindelijk een heel ander beeld geworden."____________________
Persbericht - Ode aan Toon
Recordpoging grootste kalligrafisch werkstuk
In IJmuiden zal Kalligrafen Club Kennemerland proberen het grootste kalligrafisch werkstuk van Nederland te maken met uitsluitend gedichten van Toon Hermans.
Maurice Hermans, zoon van Toon, is door de club benaderd en heeft namens de Stichting Toon Hermans zijn toestemming gegeven voor zo'n groot en uniek werkstuk met teksten van zijn vader.
Op 25 mei zal de poging officieel van start gaan om op 22 april (de sterfdag van Toon) 2003 te eindigen waarna het opgemeten kan worden. Dit wordt gemaakt door A4 velletjes met gedichten aan elkaar te plakken in de vorm van een harmonicaboek. We hopen dan over de 5.000 vel papier aaneen te hebben geplakt tot een dik boek.
Het eerste gedicht in dit dikke boek zal het gedicht zijn van Maurice Hermans dat zijn vader speciaal voor hem schreef. Veel teksten zullen door de Vereniging Toon Hermans Fanclub aangeleverd worden die dit initiatief een warm hart toedraagt en in het bezit zijn van alle boeken die door Toon zijn uitgegeven.
Op 25 mei zal er tijdens een feestelijke middag in het Kennemer Theater en Congrescentrum te Beverwijk een voorbeeld te zien zijn in welke vorm de uiteindelijke poging er uit zal gaan zien.
(12 april 2002)
____________________
Tentoonstelling Toon Hermans
Museum Het Domein start 21 april met een tentoonstelling gewijd aan Toon Hermans. Deze tentoonstelling is het eerste deel van een trilogie, die zijn beginjaren, zijn theaterperiode en zijn herinneringen omlijst.
Sittard - De plaquette op de plek waar zijn geboortehuis stond, de themawandelingen van de VVV, een naar hem genoemde award op het Clowns Gala en als groot hoogtepunt een heus standbeeld bij de gerenoveerde stadsschouwburg. Nog altijd ademt Sittard Toon Hermans. Een nieuwe belevenis komt er nu in de vorm van een Toon Hermans tentoonstelling in museum Het Domein. De zoektocht naar hebbedingetjes is inmiddels volop ingezet.
Ook de tentoonstelling moet gezien worden als een eerbetoon aan Toon. Het eerste deel, dat wordt gehouden van 21 april tot 1 september, wordt gewijd aan zijn beginjaren tussen 1916 en 1946. De jeugd, de optredens, zijn vertrek naar Amsterdam; alles komt aan bod. Om de tentoonstelling in te richten doet Het Domein een oproep. Want met name het verzamelen van spullen uit zijn jeugdjaren kost de nodige moeite. Het museum hoopt dan ook dat mensen, die spullen van Hermans thuis hebben, deze beschikbaar willen stellen voor de tentoonstelling. Uit een oproepje binnen de vriendenkring van Het Domein bleek in ieder geval dat er genoeg mensen maar wat graag hun spullen willen uitlenen voor de expositie.
"Er is genoeg uit die tijd bewaard gebleven", zegt Kitty Jansen, conservator historie van Het Domein. "Zo hebben we in een kasboek van carnavalsvereniging De Uule uit Geleen een rekening gevonden waarop staat dat ze hem nog veertig gulden verschuldigd waren. Of een rekening van een café die hij open had laten staan en waarschijnlijk niet betaald heeft", vertelt ze lachend. Met verder nog een zelfportret en programmaboekjes kan al een aardig beeld geschetst worden van de beginjaren, maar hoe meer hoe beter.
Ze hoopt dan ook dat er nog spullen boven water komen waarnaar nog vurig gezocht wordt. Op het verlanglijstje van Het Domein staat onder meer een plaat van 'de engelbewaarder', die Toon Hermans beschrijft als "een schilderijtje met een landschap, een weggetje langs een rotsgebergte met een knaapje met krullend haar en een lendedoekje, om en rond zijn krullend haar zag je vallend gesteente".
Verder hoopt het museum het rookstel te achterhalen, dat Hermans ontving als eerste prijs in Heerlen na een van zijn eerste wedstrijden. Ook een portret van Deken Thijssen, gebruikt op diens bidprentje in 2000 en geschilderd door de cabaretier, wordt gezocht. Bovendien hoopt men op filmmateriaal dat met Sittard en Toon te maken heeft. Het oudste wat tot nu is gevonden, is een foto van Toon Hermans toen hij drie of vier jaar was.
"Hij heeft in die tijd in ieder geval veel rondgetrokken, dus overal moet wel iets vandaan te halen zijn", zegt Jansen. "Hij schreef zelf het programmaboekje voor zijn optredens. Dan stond er bijvoorbeeld precies bij wanneer de muziek moest zorgen voor tromgeroffel of wanneer het ballet begon."
(Dagblad De Limburger, 2 maart 2002)
(Stedelijk Museum Het Domein, Kapittelstraat 6, 6131 ER Sittard)
____________________
Standbeeld voor Toon Hermanshuis
Eerste standbeeld Teun voor Toon Hermanshuis.
Sittard - Nog eerder dan de gemeente, beschikt het Toon Hermanshuis aan de Paardestraat in Sittard over een standbeeld van Toon Hermans. Het beeld werd zaterdag 23 januari jongstleden onthuld en staat op het terras voor de ingang van het inloophuis voor mensen met kanker en hun naasten.
Het fraaie 110 cm grote bronzen beeld staat op een granieten sokkel en toont een genoegijk kijkende 'Teun'. De levensechte en herkenbare pose is een creatie van de in Sittard wonende en werkende kunstenares Mientje Maas.
De realisatie van het beeld werd gefinancierd door Wellcoll Autoschade BV in Sittard. Directie en medewerkers hielden samen met relaties een fondswervingsactie bij gelegenheid van de opening van de nieuwe bedrijfshuisvesting.
Voor het goede doel deed niet alleen dit bedrijf een forse donatie, maar zag de kunstenares bovendien af van haar gage.
(bron: Maas en Mijn 23 januari 2002)

(foto: De Telegraaf, 25 januari 2002)
____________________
Plaquette voor Toons geboorteplek
Door René van der Velden
Zaterdag 15 december 2001 - SITTARD - Niks geboortehuis Toon Hermans. Het is er niet. Het bestaat niet. Niet meer. Ook Sittard dacht in de jaren tachtig mee te moeten in de vaart der volkeren. Het geboortehuis van Sittards beroemdste zoon werd gesloopt om plaats te maken voor het kantoorgebouw van Waterschap Roer en Overmaas.
Aan de gevel van dit gebouw werd gisteren een plaquette onthuld ter nagedachtenis aan de plek waar Toon de eerste zeven 'vette jaren' van zijn leven doorbracht. Het kunstwerk werd gemaakt door de Bredase burgemeester C. Rutten, ook afkomstig uit Sittard.
Een Sittards feestje werd het. Met dialect, zoete 'nonnevotte' en heel veel vette gehaktballetjes. "Toon hield van 'nonnevette'", vertelt de plaatselijke historicus Harrie op den Kamp. Hij weet alles van de vorig jaar overleden entertainer. Waarbij hij diverse keren beklemtoont: "Alléén van zijn Sittardse jaren."
Die Sittardse jaren begonnen voor Toon - die komende maandag 85 geworden zou zijn - op zondag 17 december 1916. Zijn vader was directeur van de Sittardse bank en Toons geboortehuis was ernaar. Villa Zomerlust heette het huis op Parklaan 10, een rustieke straat die door Toon in zijn dit jaar verschenen Levensboek omschreven wordt als 'een chique straat waar deftige mensen wonen'.
Het lijkt in tegenstelling met de vele conferences waarin Toon op hilarische wijze uitweidt over zijn arme jeugd. De rijke jeugd van Toon en zijn broers was van korte duur. Na 'zeven vette jaren' sloop de armoede steeds dichterbij. De Sittardse bank van pa ging failliet en enkele jaren later overleed vader Hermans. Het gevolg was dat het gezin Hermans tot drie keer toe in Sittard kleiner moest gaan wonen.
Het geboortehuis was jarenlang in gebruik door Het Groene Kruis totdat buurman waterschap het slecht onderhouden pand veertien jaar geleden met de grond gelijk maakte.
De toenmalige burgemeester Jacques Tonnaer: "Het was mij niet bekend." Een wethouder uit die tijd: "Ik kan me niet herinneren dat me ooit een signaal heeft bereikt." Voorzitter F. Laarakker van het waterschap: "Ik was me er niet van bewust. Anders zou ik er Toon Hermans bij betrokken hebben."
Harrie op den Kamp: "Het waterschap maakt hiermee iets goed, denk ik."
Gedicht
En toen was er blaasmuziek. Buiten. Terwijl Toons zoon Maurice het vaandel vasthoudt, onthullen beeldhouwer C. Rutten en zijn Sittardse ambtgenoot de plaquette: een beeltenis van een peinzende Toon en een gedicht:
Het water is heerlijk ik voel dat ik het nog eens zeggen wil: het water is heerlijk en nog eens: het water is heerlijk. Ik doop mij elke dag in haar. En het water is heerlijk. Twee maanden heeft Rutten gewerkt aan het door de Prof. dr. Timmersstichting geïnitieerde kunstwerk. "Alleen in vrije tijd natuurlijk", verduidelijkt hij snel. Rutten is een groot fan van zijn plaatsgenoot. "Ik vond hem altijd de meest aimabele cabaretier. Die conferences over die vogels (polifenario) en de voorzitter van Ons Genoegen met al die namen, daar kan ik nog altijd smakelijk om lachen."
Wandeling
De gisteren onthulde plaquette is het begin van de Historische Toon Hermans Wandeling die de VVV heeft uitgezet. Die route gaat nu van de wieg tot het graf. Toon is vorig jaar - naast zijn vrouw Rietje - in Sittard begraven. Onder de beukenboom.
Toon-kenner Harrie op den Kamp - 'alléén zijn Sittardse jaren' - kan nog jaren met de nagedachtenis vooruit. Hij: "De geest van Toon waart nog overal in Sittard."
In april volgend jaar begint in Museum Het Domein een tentoonstelling over die Sittardse jaren van Toon Hermans.
(Bron: BN/De Stem, 15 december 2001)
____________________
Herdenkingssteen op geboorteplek Toon Hermans
SITTARD - Op de plek waar het geboortehuis van Toon Hermans heeft gestaan, komt een plaquette ter nagedachtenis aan de vorig jaar overleden cabaretier. De plaquette wordt vrijdag onthuld door burgemeester W. Dijkstra van Sittard-Geleen.
Hermans' geboortehuis, villa Zomerlust aan de Parklaan in Sittard, werd in 1987 gesloopt. De villa maakte plaats voor een nieuw gebouw waarin nu het Waterschap Roer en Overmaas zetelt. Aan de gevel van dit pand komt de gedenksteen.
De gedenksteen bestaat uit een bronzen beeltenis van Toon Hermans voorzien van een van zijn gedichtjes. Hij is gemaakt door Chris Rutten, in het dagelijks leven burgemeester van Breda. De plaquette is een initiatief van de Professor Doctor Timmersstichting die strijdt voor cultuurbehoud in Sittard.
De Limburgse gemeente kent al een Toon Hermanswandeling langs plekken die een rol in het leven van de cabaretier hebben gespeeld. De plaquette krijgt daarin ook een plek.
(Bron: ANP, 13 december 2001)
____________________
De Gelderlander 28/09/2001
Uit een interview met Liesbeth List n.a.v. haar 35 jarige carrière
"Toen ik al in Amsterdam woonde en op de Modevakschool zat, werd mij gezegd: Je zingt zo leuk, neem toch zangles." Ze kwam terecht bij zangpedagoge Bep Ogterop. Maar Toon Hermans leerde haar hoe ze zich moest bewegen op het toneel.
Ik had een nichtje dat getrouwd was met de drummer van Toon Hermans. Hermans zoekt een nieuw meisje voor zijn show, vertelde hij en dus deed ik auditie. Maar ik was niet geschikt om aangeefster te zijn met netkousen. Toen liet hij mij een liedje zingen. Dat kon ik wel, vond hij en dus heeft hij me geleerd welke instelling je moet hebben als je op het toneel staat. Hoe ik op moest komen en zo. Hij heeft me iets voor de rest van mijn leven meegegeven. Hermans zei: 'Je hebt het moeilijkste repertoire gekozen dat er is - Franse chansons - en het zal je zeker tien jaar kosten om iets te bereiken'."
____________________
De Telegraaf 1 sep 2001
Portrettekening Toon Hermans
Marianne le Haen met een portrettekening van Toon Hermans uit vermoedelijk de eind jaren '30. De familie Le Haen uit Sittard vond de tekening op zolder tussen het dak van hun woning, waar vroeger Toons eerste geliefde Gertie van Houdt woonde. Toon was destijds een jaar of twintig.
De tekening met de jonge Toon duikt op op een moment dat er een boek is verschenen met jeugdherinneringen van de cabaretier. Toon Hermans werkte enkele maanden voor zijn dood aan het boek met de titel Jezus is jarig. Aan de hand van herinneringen uit zijn jeugd schetst hij een ons onbekende Jezus: geen lijdende, overbelaste man maar een onbezorgd kind en een eigenzinnige puber.

____________________
Persbericht augustus 2001
Feestelijke presentatie van Levensboek,
het laatste boek van Toon Hermans
Vrijdag 7 september vanaf 17.30 uur
Café Classique, Voorstad 11, Sittard
Op vrijdag 7 september a.s. organiseert boekhandel Dekker van de Vegt Sittard in samenwerking met uitgeverij Fontein de feestelijke presentatie van Levensboek, het laatste boek van Toon Hermans. Dat bevat voornamelijk herinneringen aan zijn Sittardse tijd en aan de laatste periode van zijn leven.
Café Classique is een van de eerste lokalen waar Toon Hermans optrad (dat gebeurde trouwens al vóór de oorlog, in 1937).
Het officiële gedeelte van het programma begint om 18.00 uur; pers en publiek zijn welkom vanaf 17.30 uur:
- Maurice Hermans, zoon van Toon Hermans, overhandigt het eerste exemplaar aan burgemeester dhr W. Dijkstra van Sittard
- Journalist Peter Winkels (Omroep Limburg) interviewt Maurice Hermans
- Stadgenoot Vic van Neer (78) vertelt over de eerste optredens van Toon Hermans
- Troebadour Anja Bovendeaard brengt Limburgse liederen ten gehore
- Van de Belgische kunstenares Karin Delauré zijn werken te zien geďnspireerd op gedichten van Toon Hermans. Deze zullen ook in een van de etalages van Dekker van de Vegt geëxposeerd worden.
____________________
Gelezen in Brabants Dagblad van 13 juli 2001:
Schilderijen Toon Hermans
LAREN - Het Singer Museum in Laren toont vanaf 12 augustus, voor het eerst, 65 schilderijen van Toon Hermans (1916-2000). De levenskunstenaar, zoals de expositie ook heet, genoot grote faam als theaterman en schrijver.
Dat Toon Hermans naast zijn theaterwerk ook schilderde is minder bekend. De tentoonstelling bestaat verder uit tekeningen en tekstfragmenten van zijn hand, schildersattributen, foto's en affiches. De collectie is in Laren tot en met 4 november te bezichtigen.
____________________
Gelezen in Algemeen Dagblad van 20 april 2001:
Levensboek van Toon Hermans
Van de kunstredactie
Levensboek heet de autobiografie van Toon Hermans die in september in de boekwinkel ligt. Het boek bevat notities uit de laatste periode van zijn leven.
Levensboek wordt gepresenteerd tijdens een tentoonstelling van Hermans' schilderijen in het Singer Museum in Laren. Toon Hermans overleed op 22 april vorig jaar op 83-jarige leeftijd.
Uitgever Fontein omschrijft het Levensboek, dat fl.29,95 zal kosten en ruim 220 bladzijden omvat, als een `indrukwekkende Unvollendete'. `Tijdens de laatste maanden van zijn leven schreef Toon Hermans dit Levensboek met flarden uit zijn jeugd, herinneringen aan zijn theaterbestaan, notities over het leven van alledag dat nooit saai was, meditaties over de zin van het leven', aldus Fontein. Het boek beslaat vooral Hermans' jeugd en eerste theaterjaren en de laatste jaren van zijn leven.
Uitgever Wim Hazeu van Fontein werkt op dit moment aan vijf nieuwe delen van het Verzameld werk van Hermans, dat versneld zal worden uitgebracht. De eerste twee delen van het Verzameld werk met teksten, gedichten en verhalen nam Hermans begin 2000 nog zelf in ontvangst. De reeks, deels herdrukken van eerder verschenen boeken, zal 24 delen tellen.
De tentoonstelling in Singer duurt van 12 augustus tot 5 november en heet Levenskunstenaar. Er worden ongeveer 40 schilderijen van Hermans getoond. Het is volgens het museum voor het eerst dat zijn schilderijen worden geëxposeerd: ,,Toon wilde dat nooit, zijn schilderijen waren iets van hemzelf.''
De erven hebben ze nu ter beschikking gesteld. Het gaat om een selectie. Toon Hermans zal tijdens de omvangrijke expositie in breder perspectief worden belicht. Er zullen ook foto's, documenten en andere zaken te zien zijn. In het theater van het Singer Museum komt een begeleidend programma.
____________________
Gelezen in de Haagsche Courant van 27-03-2001:
Toon Hermans ‘zoals hij wordt herinnerd’
Den Haag - De bevolking van Sittard liet er geen twijfel over bestaan. De Haagse beeldhouwer Loek Bos moet hun beroemdste paatsgenoot - Toon Hermans - in brons gaan vereeuwigen.
"Zeventig procent heeft voor mijn ontwerp gekozen", zegt Bos met enige trots. Dat is nogal opmerkelijk omdat de andere twee ontwerpen waren gemaakt door echte Limburgers, José Fijnout en Nico van Zuylen.
"Ik denk dat het komt doordat ik Toon wil neerzetten zoals hij op het toneel stond. Zoals iedereen zich hem herinnert", aldus Bos. Het Toon Hermans-monument is een opdracht van de gemeente Sittard.
Het beeld komt te staan in het centrum, niet ver van Toon Hermans’ geboortehuis. Op de sokkel komt behalve de naam ook een tekst van Toon te staan. De beeldhouwer voert daarover nog overleg met de familie.
In Den Haag is geen werk van Loek Bos te zien. In het Baljuwhuis van Voorschoten hangt een groot muurreliëf van zijn hand. Het kunstwerk toont de geschiedenis van het pand en verwijst verder naar de trouwfunctie die de grote zaal nu heeft.
____________________
Fragment uit een interview in Brabants Dagblad van 7 februari 2001:
Momenteel is Gé Reinders al druk doende met voorbereidingen voor zijn volgende theatertournee, volgend jaar. Dit in samenspraak met Boudewijn Spitze, de oud-directeur van De Poorterij. "Het schrijven van teksten moet nog komen, maar we zijn gewoon wat aan het praten en wat ideeën aan het uitwerken", meldt Reinders. Zo'n vijf jaar geleden, toen Reinders de eerste stappen richting theater zette, zocht hij contact met Toon Hermans. "Gewoon een brief met de vraag of we eens een uurtje konden babbelen over het vak. Dat is dé brief van mijn leven geweest", geeft Reinders aan. "Het klikte meteen tussen ons. Het leuke was als Toon een voorstelling zag of een videoband, dan luisterde hij niet naar wat je zong of zei maar naar hoe de zaal reageerde. Hij voelde feilloos aan op welke punten iets veranderd moest worden. En als het publiek zat te gniffelen, dat vond hij belangrijker dan een bulderlach."