Startverblijf

 

Verblijf

Op het moment dat de samenstelling van de groep echt duidelijk was, werd een bijeenkomst gepland om te zoeken naar een verblijf tijdens de vierdaagse. In het eerste gesprek tijdens de barbecue was een verblijf op een camping besproken. Toch leek het de deelnemers niet zo’n succes om allemaal met caravan en tentjes richting een (al dan niet tijdelijke) camping te vertrekken. Marjolijn wist al te vertellen dat men rekening moest houden met het delen van het sanitair met andere campinggasten en dat men natuurlijk ook een camping kon treffen met feestgangers in plaats van lopers. Bovendien slaapt het op een luchtbed altijd anders dan in een gewoon bed.

Er werd besloten om te zoeken naar een hotel of pension en ze bedachten dat het wel raadzaam was om dit in ieder geval in januari af te ronden. Vermoedelijk zou het over een paar weken al lastiger worden om een slaapplaats te vinden…

Met behulp van Internet werd een lijst uitgedraaid met hotels in Nijmegen en omgeving. Vol goede moed werd de telefoon gepakt en gebeld met de eerste hotels van de lijst;

     “Nee, mevrouw, wij zitten allang vol, ik denk dat dit erg moeilijk gaat worden.

 

"In welk jaar wilt u meelopen? 2002, nou dan had u allang moeten bespreken.

 

“Dat is niet mogelijk voor die periode, we zitten dan al tijden vol met vierdaagselopers.”

Alle hotels bleken al vol te zitten en de eerder genoemde goede moed zakte langzaam in de schoenen. Hierna werd gekeken naar pensions, natuurlijk niet alleen in Nijmegen, maar ook in de omgeving. De lijst met pensions was enorm. Ook hier hadden we enkele hartverwarmende reacties;

“We zitten bijna vol, maar met hoeveel personen komt u?  Zes. Ach we hebben nog wel een twee persoon bed waar u met zijn zessen in mag slapen.”

 

“Ons pension zit vol, maar we hebben nog wel een huisje op het erf voor vier personen. U bent met meer?! Nou dan mag u wel een tentje in het schapenweitje zetten. U heeft een caravan, tja ik weet niet of dat in het schapenweitje past…

 

  “We hebben een hooizolder die we dan voor u volledig vrijhouden. Hier staan bedden op die van elkaar gescheiden zijn door gordijntjes. U kunt lekker buiten zitten want het is natuurlijk zomer. Of het warm wordt op de hooizolder?..,  nou er zitten wel twee raampjes die open kunnen…”

Ook alle pension bleken vol te zitten. Het is natuurlijk ook niet makkelijk om voor zo’n grote groep een gezamenlijke slaapplaats te vinden.

Hierna werd geprobeerd een huisje te vinden op een vakantiepark. Het centrale boekingskantoor werkte niet echt mee, zodat de laatste beschikbare huisjes alsnog aan onze neus voorbij gingen.

houses_029.gif

We raakten nog niet helemaal in paniek maar hadden toch al visioenen van het slapen in sporthallen of scholen (wat natuurlijk enorm gezellig zal zijn).

Uiteindelijk probeerden we het eens over de grens en jawel.. Op 15 kilometer van Nijmegen in het plaatsje Kranenburg vonden we een Gasthaus waar we voldoende bedden konden bespreken. Dit was toch een hele zorg minder.

Het verblijf was dus eindelijk geregeld.