De eerste trainingstocht. Het is een grijze zondag en het is koud en glad. Omstreeks 12.00 uur starten we vanaf een klein cafeetje in het buitengebied van Markelo. Het is een mooie route die ons veelal over bospaadjes leidt. Het leek soms net een survival. De paadjes waren door de sneeuw en de kou nat en glibberig. De sneeuw was vaak platgelopen en hard aangevroren. De rust was op de deel van een boerderij. Hier werd door enkele vriendelijke dames erwtensoep geschonken. Al met al een hele ervaring die wandelsport. We hebben onze ogen uitgekeken, er zit een enorme organisatie achter het wandelgebeuren.

Door Bert, Corrie en Irma werd 10 km. afgelegd in 2,5 uur.

Het was een zonnige morgen maar nog wel hier en daar glad. De tocht ging door de bossen van Dieren. Een hele mooie tocht die ons drie maal over de Willemsberg bracht. Er was wel onduidelijkheid over de route. Bordjes gaven rechtdoor aan terwijl het volgens het papiertje rechtsaf moest zijn. Met de mobiele telefoon de parcoursleiding gevraagd wat de juiste weg was. Inmiddels hadden meerdere wandelaars zich bij ons aangesloten wachtend op het juiste antwoord. Een wandelaar die meende de juiste weg wel te weten (maar die dus fout liep) werd door Corrie terug gefloten. Hierna kon de tocht zonder noemenswaardige problemen worden volbracht. Het ging al gemakkelijker als de eerste keer.

Door Bert, Corrie, Marjolijn en Irma werd 10 kilometer gelopen in 2 uur en 20 minuten.

Een tocht dicht bij huis, in Barchem. Het was een grijze zondag met af en toe een spatje regen. De stop was zelfs in Ruurlo. We zagen een 8-tal herten door een weiland rennen, een bijzonder gezicht zo midden op de dag. Enigszins ongerust constateerden we dat we er wel lang over hadden gelopen, maar gelukkig bleek de tocht langer dan de genoteerde 10 kilometer te zijn. Het was een gezellige tocht met alle jongens erbij. Eddy had wel een verkeerde broek aan want hij stond geregeld op zijn eigen broekspijpen. Dit was dus een aandachtspunt voor het onderwerp materiaal.

Door Corrie, Tommy, Renee, Eddy, Guido en Irma werd 10 kilometer gelopen in 2 uur en 20 minuten.

Een tocht in Aalten, die in het begin vooral over delen van het industrieterrein ging. Niet zo erg fraai dus. Gerda liep dit keer ook voor de gezelligheid mee. De rust was in de kantine waar tevens de start en de finish was. Het 2e deel van de tocht ging meer door het buitengebied en de woonwijken. Hierdoor werd het wat leuker om rond te kijken. Er was veel wind maar het was droog. De tennishal die enkele dagen later compleet kapot scheurde stond nu nog fier overeind. We merkten dat het looptempo ongemerkt al omhoog ging. Kennelijk raken we ervaren in het lopen.

Door Bert, Gerda, Marjolijn, Renee en Irma werd 10 kilometer gelopen binnen 2 uur.

Het was prachtig weer tijdens de tocht in Diepenheim. Het was ook een bijzonder mooie omgeving. De wandeling voerde ons langs kastelen en diverse landhuizen. Bert vroeg zich regelmatig af wat de naam van deze landhuizen was. Ondanks de langere afstand werd er erg snel gelopen. De jongens liepen apart omdat ze nog niet zoveel kilometer in de benen hadden. In de pauze troffen we enkele ervaren wandelaars die ons enkele tips aan de hand deden. Het is toch een heel gemoedelijk sfeertje die wandelsport. Het valt op dat het aantal deelnemers bij de tochten steeds groter wordt.

Door Bert Corrie, Marjolijn en Irma werd 15 kilometer gelopen in 2 uur en 40 minuten. Tommy, Renee en Eddy liepen 10 kilometer.

Een verre wandeltocht, helemaal in Geldermalsen. Er staat een behoorlijke wind als we langs de dijken lopen. We komen zelfs langs delen van de aan te leggen Betuwelijn. Het gebied is zeer vlak dus de wind is steeds tegen. In de woonwijk zijn door grappige jongens de bordjes verwijderd, dus missen we een stukje route. De laatste paar kilometer begint het zowaar te regenen. Dat hebben we nog nauwelijks gehad tijdens de wandelingen. 

Door Bert, Corrie, Marjolijn, Renee en Irma werd 15 kilometer gelopen in 2 uur en 25 minuten.

Weer een "thuiswedstrijd", een wandeltocht in Barchem. Het was wederom prachtig weer. We bedenken ons dat veel mensen klagen over het slechte weer in Nederland, maar daar is ons nog niets van gebleken. Tot nu toe hebben we slechts enkele keren wat spatjes regen gehad. Het is weer een prachtige route. We lopen met een extra grote groep want dit keer gaan Marrie en Erik ook mee. Tobias gaat ook mee op zijn fietsje. Renee is wielrennen en komt op de terugweg nog even meefietsen. Hij kwam ons tegen op de route. Bij camping Weusterman hebben we de pauze en genieten in het zonnetje van koffie en krentenwegge. Heerlijk, je zou bijna blijven zitten, maar de tocht moet wel af worden gemaakt. Na de pauze krijgt Tobias een lekke band en kan niet verder meer mee. Hij wordt door Ruud met de auto opgehaald. Een heerlijke tocht.

Door Bert, Marjolijn, Corrie, Marrie, Erik, Eddy en Irma wordt 15 kilometer gelopen in 3 uur (met pauze !!)

Het is een glibberige tocht in Haaksbergen. De startplaats vinden we moeiteloos, maar een "boze" buurman wijst ons onmiddellijk op de manier waarop we de auto willen gaan parkeren. Niet echt een vriendelijke ontvangst. Als we starten hebben we moeite om de juiste route te vinden. Straatnamen zijn verwisseld en dat maakt het lastig. Startproblemen dus. De route is verder mooi maar wel zwaar. De grond is drassig en daardoor is het zwaar lopen. We hebben zowel hagel als zon onderweg. Bert ziet wel herten, maar die staan in een parkje. De rust is in een dubbele garage bij een boerderij. Voor de garagebox staat een blauwe "dixie" voor de mensen die een sanitaire stop willen. Vlak voor het einde plakt Corrie de eerste pleister. Een teentje zit haar dwars. 

Door Bert, Marjolijn, Corrie, Renee en Irma wordt 20 kilometer gelopen in 3 uur en 45 minuten.

We gaan voor een wandeltocht naar Wijchen en lopen daar in het buitengebied en langs de uiterwaarden. We hebben weer startproblemen, maar belanden al snel toch weer op de route. De hele route gaat over asfalt, nu dus geen geglibber, maar wel branderige voeten.  Gerda loopt ook weer mee en loopt samen met Eddy en Renee een kortere afstand. We treffen een groep lopers die de vierdaagse al eerder gelopen hebben en die beamen dat asfalt branderige voeten oplevert. Deze groep geeft ons nog veel meer informatie en al pratend doet Bert een idee op voor een nieuw boekje. Als je 54 bent kun je kiezen of een andere vrouw of gaan wandelen. We zijn benieuwd wanneer het boekje uitkomt. Al pratend valt onze groep langzaam uiteen en behalen we de finish samen met de andere wandelgroep.

Door Bert, Marjolijn, Corrie, Irma en Tommy wordt 20 kilometer gelopen in 3 uur en 38 minuten. Renee, Eddy en Gerda lopen 10 kilometer.

Bert en Marjolijn hebben een dag eerder al in Apeldoorn gelopen dus we hebben maar een kleine groep. Dit keer naar Nijmegen, en we zijn vastbesloten goed op te letten bij de start. Toch weer startproblemen. Dit keer niet om de route te vinden, maar om het startbureau te vinden. Dit was namelijk verplaatst naar een plek net buiten Nijmegen. Enkele verkeersregels zijn wel overtreden, maar uiteindelijk lukte het ons om op tijd de start te vinden. Het was een mooie omgeving, en dus ook een mooie tocht. Het weer was prima,  en je kunt merken dat de lente in aantocht is. Jammer dat de tocht zo chaotisch was aangegeven. De eerste stop komt erg vlug en niet na het beloofde aantal kilometers. Alle wandelaars klagen hier dan ook over bij de man die het controlestempeltje plaatst. Eddy vindt dit eigenlijk wel zielig en vraagt de man dan ook medelevend of hij dat niet vervelend vindt. Die antwoord hierop ontkennend. Eddy gaat dan maar gelijk over op wat zakelijke informatie en vraagt de man of hij ook betaald krijgt voor dat stempelbaantje.... De tweede helft van de tocht is dus beduidend langer dus we komen wel in de buurt van de echte 20 kilometer.

Door Corrie, Tommy, Eddy en Irma wordt 20 kilometer gelopen in 3 uur en 15 minuten.

De derde tocht alweer bij de wandelclub van Barchem. Dit keer over de Lochemseberg. Een leuke oefening voor de 7-heuvelenweg. Het kost wel energie om die berg op te komen. Onderweg zijn er meer heuveltjes en soms ook hele steile. Tommy doet voor hoe je snel naar beneden kunt en vindt dat de ouderen het wel erg voorzichtig doen. Renee denkt dat hij het nog sneller kan en dat lukt ook... hij maakt een prachtige snoekduik in een berg bladeren.  We hebben de rust op de Heksenlaak...

en treffen daar een groep groep wandelaars van een vereniging uit Afferden. Waar vandaan?? Uit Afferden = Limburg !! Het is een mooie tocht die ons op plekjes in de omgeving brengt waar we nog nooit zijn geweest en dat zo vlak bij huis. De laatste kilometers vallen wel zwaar. Het is een heel eind die 25 kilometer..

Door Bert,. Marjolijn, Tommy, Renee en Irma wordt 25 kilometer gelopen in 5 uur.

We gaan naar Winterswijk en proberen de start zo goed mogelijk te laten verlopen. Het lukt we zitten gelijk goed. De tocht is dan ook erg goed aangegeven. Het valt op dat daar nog wel eens verschil in zit. Met name in de Achterhoek, heeft men het goed voor elkaar. Complimenten. De rust duurt iets langer dan gepland. Er staan enkele goedwillende dames soep en broodjes klaar te maken maar we hebben het vermoeden dat het niet echt goed georganiseerd verloopt. Na de rust haakt Marjolijn af, ze loopt een kortere afstand want ze is niet lekker. Jammer. We maken de mooi tocht verder af, en op het eind ziet Bert ze ook: reeën rennend door het weiland. Het blijft een prachtig gezicht.

Door Bert, Marjolijn, Corrie, Irma, Tommy, Renee en Eddy wordt 20 kilometer gelopen in ruim 3 uur.

Bert is op vakantie in Frankrijk en Marjolijn is ook een weekendje weg. Weer een kleinere groep dus. We krijgen wel aanvulling van Renske die met Renee en Eddy mee gaat lopen. Marrie is ook op visite en loopt samen met de vader van Erik. Kortom er wordt gesplitst gelopen, maar wel allemaal dezelfde tocht. Het gaat enorm gemakkelijk, en we lopen nog wel 30 kilometer. Het is prachtig weer en een mooie route. We zien gelijk al drie "paas"hazen door het weiland rennen. Het zijn knotsen van hazen (de mandjes kunnen we niet zien...) Het is pasen dus we nemen wat lekkers bij de koffie tijdens de rust. Als we weer verder lopen zien we een zwarte zwaan samen met twee witte zwanen. Weer iets verder zien we een ooievaar op een nest. Er is weer gewoon te beleven dus. We zien veel mooie plekjes van de omgeving van Brummen en lopen zo erg gemakkelijk de dertig kilometer vol.

Door Corrie, Tommy en Irma wordt 30 kilometer gelopen in 5 uur. Renske, Renee en Eddy lopen 15 kilometer.

Dit keer een tocht aan de andere kant van Doetinchem, in Wehl. De start is in een sporthal die verbouwd wordt. Het is wat behelpen, maar iedereen doet erg zijn best om alles goed te laten verlopen. De tocht is weer prima aangegeven en het weer is goed. Wel een veel koudere wind dan de vorige week.De tocht gaat ook minder gemakkelijk. De eerste stop zou bij een tankstation zijn maar wij vinden dat hij te vroeg in de route zit en zoeken een ander plakje. We vinden dat bij een picknicktafel langs de weg.

Irma heeft andere zooltjes in haar schoenen en kan na 16 kilometer geen stap meer zetten. Bij de tweede stop (bij een voetbalkantine) gaan we weer zitten. Gelukkig heeft Irma een tweede paar bij zich en dat gaat beter. Het zijn wel erg lange wegen die soms wat saai zijn. Misschien dat daardoor de tocht moeizamer verloopt. We doen er langer over dan de vorige keer, en nemen nog een derde stop bij een cafeetje.

Door Corrie, Irma en Tommy wordt 30 kilometer gelopen in 5 en een half uur. Renee en Eddy lopen 20 kilometer.

Vandaag voert de route ons door de omgeving van Ugchelen, Beekbergen en Loenen. Een hele mooie tocht met veel bospaden, maar ook met veel mul zand wat de tocht wel zwaar maakt. Het is ook meer dan 30 kilometer (31,9 !!). Corrie is niet mee omdat ze zich nog ziek voelt en Bert start half slaapwandelend na twee veel te korte nachten, als dat maar goed gaat. We beklimmen de hele steile Reeënberg en passeren twee van de Loenense watervallen. Er zijn onderweg "echt-waar" en "o-ja" bordjes. Als de groep namelijk een kruising nadert waar een bordje staat voor links of rechtsaf en er wordt geroepen: "We gaan hier links", vraagt Bert namelijk consequent: "Echt waar?" Bij het bordje op de kruising of vlak na de kruising die bevestigd dat we nog steeds de goede route volgen zegt hij vervolgens: "O ja...". We halen het maar het kost wel moeite. Bert is total loss en Irma heeft toch weer zere voeten.

Door Bert, Marjolijn, Irma en Tommy wordt ruim 30 kilometer gelopen in 6 uur en 3 kwartier (met pauzes). Eddy en Renee lopen 20 kilometer.

Een prachtige zondagmorgen. We starten om 09.00 uur in Aalten. Wel vroeg op de zondagmorgen maar we gaan voor het eerst 40 kilometer lopen. De eerste twintig kilometer lopen we allemaal samen. Er zijn wel wat gezondheidsproblemen. Corrie loopt niet mee vanwege een lichte longontsteking - BETERSCHAP -, Bert moet van de fysiotherapeut even zonder rugzak lopen vanwege een schouderblessure. Renee heeft zijn knie ingetaped en is ook onder behandeling van de fysiotherapeut vanwege een "krakende" knie. Irma worstelt nog steeds met haar blaren. Toch gaan we vol goede moed op stap. We zien in een weiland 7 (!!) ooievaars staan en concluderen dat we blij zijn dat ze niet bij ons in de tuin zijn neergestreken. (Is dat geen voorteken ....) Het is de hele dag zeer zonnig, maar het is ook een heel eind. De laatste 10 kilometer treffen we een tweetal dames die ook voor het eerst in training zijn, maar die veel minder kilometers tot nu toe hebben gemaakt. Ze hebben het enorm zwaar en een van hen heeft misschien wel twintig blaren gezien de wijze waarop zij nog loopt. We merken dat de vele kilometers dus toch er voor zorgen dat we redelijk goed een langere afstand kunnen lopen. We halen allemaal onze afstand (30 of 40). Irma heeft nauwelijks blaren (1 of 2) en Bert heeft minder last van zijn schouder gehad.

Door Bert, Marjolijn, Irma en Tommy wordt 40 kilometer gelopen in 7 uur en een kwartier (excl. pauzes). Eddy en Renee lopen 30 kilometer en zijn natuurlijk eerder binnen.

De eerste tocht met regen. We starten met een kleine groep, Marjolijn, Corrie en Tommy zijn afwezig. Om de achterstand van de thuisblijvers niet te groot te laten worden, besluiten we geen 30 maar 20 te lopen, dat is gelet op de weersomstandigheden misschien ook helemaal niet zo erg...

Het is een SCHITTERENDE tocht. We lopen steeds door bosgebied in de omgeving van Velp, met de meest fantastische uitzichten. Het is echter ook een zeer zware tocht. De paden zijn enorm drassig en het gaat heuvel-op-heuvel-af. Soms met stijgingspercentages van zeker 15%. het is een kunst om niet uit te glijden en de kleding ziet er aan het eind van de tocht dan ook vreselijk uit. De eerste rust houden we op een bankje onder een dekzeil dat aan de kofferbak van een auto is geknoopt. Hiervan worden we aardig koud dus we gaan snel verder. Aan het eind van de tocht zowaar nog een zonnestraaltje die snel weer wegkruipt. Helaas gaan de laatste kilometers langs het verpauperde zwembad en openluchttheater. Dat is een afknapper na al dat natuurschoon. Bij aankomst blijkt dat we toch aardig nat zijn geworden. Zelfs de spullen in de rugzak zijn nat geworden!! Toch viel het niet echt tegen het lopen in de regen.

Door Bert, Irma, Renee en Eddy wordt 20 kilometer gelopen in 3 uur en 15 minuten.

We hadden er al lang naar uitgekeken: de Zevenheuvelentocht. We stonden vroeg op zodat we om 08.00 uur konden starten in Groesbeek. Het regende al bij vertrek, en de dagen ervoor had het ook veel geregend. De tocht leek daardoor meer op wadlopen dan op een boswandeling op een regenachtige zondagmorgen. We hebben ontdekt dat er minimaal 36 verschillende soorten bagger zijn. Lichtbruine, donkerbruine, pure bagger, bagger met dennennaalden of met blaadjes. Bagger waar je overheen kunt glijden, of waar je tot over je enkels inzakt. Te veel soorten om op te noemen, maar we hebben alles gezien. De tocht werd daardoor erg zwaar maar we hebben het toch snel gelopen. Halverwege kwamen Ruud en Gerda ons opzoeken. Zij zijn ook al in voorbereidingen om straks als verzorgingsteam goed op elkaar ingespeeld te zijn. Het was in iedere geval erg leuk en een mooie mentale opsteker. Iedereen was z..knat en hartstikke smerig, maar we waren voldaan dat we zo vlot binnen waren.

Door Bert, Marjolijn, Irma, Corrie en Tommy wordt 40 kilometer gelopen in 6 uur en 40 minuten (excl. pauzes). Eddy en Renee lopen 30 kilometer en zijn al om 14.15 binnen.

Een korte tocht vandaag. We lopen 25 kilometer in Colmschate. Het is kennelijk wel een favoriete trainingstocht voor de vierdaagse want er is ook een groep militairen die met volle bepakking hier hun training houden. We komen ze onderweg nog weer tegen tijdens de pauze. 

Het is in ieder geval droog en dat loopt toch een stuk prettiger dan zo'n hele dag regen. Bert is afwezig maar de rest van de groep loopt toch redelijk makkelijk de afstand. het vreemde is wel dat we na afloop wel moe zijn, je stelt je kennelijk toch in op een afstand. We treffen nog een ervaren loper van bijna 80 jaar die al ettelijke malen de vierdaagse heeft gelopen. Dat geeft uiteraard gespreksstof. 

Door Marjolijn, Irma, Corrie Eddy, Renee en Tommy wordt 25 (26,6) kilometer gelopen in 5 uur en 10 minuten (excl. pauzes). 

Het was de planning om te lopen in Zelhem. Er waren echter te veel mensen met andere activiteiten. We hebben inmiddels al aardig wat kilometers gelopen, dus een week pauze kan best. 

We gaan dit weekend een tweedaagse lopen. Eerst op zaterdag in Nijmegen. De start is wat lastig te vinden want er staat geen adres bij de startlocatie vermeld. Na het zoeken naar een parkeerplekje starten we in de stromende regen. Gelukkig breekt toch na een tiental kilometers de zon door. De eerste rust zitten we dan ook in een waterig zonnetje. De rest van de dag blijft het droog zodat de kleding ook weer opdroogt. We lpen door berg en dal, langs de Heilige Land Stichting, Groesbeek, Beek (Ubbergen) en steken meerdere malen de Zevenheuvelenweg over. Tijdens de laatste pauze vraagt Bert zich af hoe vol zijn blikje cola nog is. Corrie merkt droog op: Als je hem op zijn kop houdt dan weet je het... Kortom de sfeer is goed en we hebben weer heel wat gelachen. 

Door Marjolijn, Irma, Corrie Bert en Tommy wordt 30 kilometer gelopen in 5 uur en 15 minuten (excl. pauzes). Eddy en Renee hadden andere sportactiviteiten.

De tweede dag. Dat is och echt heel anders. Iedereen heeft wel ergens een gevoelig plekje en dat begint in de loop van de dag toch heftiger te worden. De een is wat stijf, de ander al zijn spieren en de volgende heeft gewoon blaar over blaar... Dat maakt de tocht best pittig. Het is vandaag zonnig, maar hier daar dreigt het toch te gaan regenen. We zien het aan de overkant van het weiland hozen en trekken regenjasjes uit voorzorg aan. Maar de bui gaat langs ons heen en we lopen even later alleen over een natte weg. De tocht is weer perfect aangegeven. Het blijkt steeds weer dat in de achterhoek de tochten het beste zijn aangegeven. Dat blijkt in de omgeving van Nijmegen toch vaak wel een stuk minder te zijn. Onze complimenten. Ondanks de pijntjes hier en daar hebben we veel gelachen, al was het soms alleen al vanwege het gesteun en gestrompel. We halen het en zijn best trots op deze prestatie: 65 kilometer in twee dagen. Dat geeft goede moed voor de vierdaagse!!

Door Marjolijn, Irma, Corrie en Bert wordt 35 (35,5) kilometer gelopen in 6 uur en 20 minuten (excl. pauzes). Eddy Tommy en Renee hadden andere activiteiten

Het is een bijzonder zonnige morgen als we naar 's Heerenbergh gaan. Tommy en Renee zijn afwezig zodat Eddy met de rest meeloopt. Het wordt vandaag 35 kilometer. De tocht gaat door het Bergher bos. We lopen 4 "lussen", en komen steeds op dezelfde rustplaats uit. De eerste lus gaat vanaf de start plaats via de Mengelenberg en de Galgenberg naar de Hettenheuvel. Vervolgens naar de rustplaats. De tweede lus die wie lopen gaat via het Zedammer bos naar Klein Bekermark en vervolgens terug over de Keurvorsternheuvel. Na weer een verfrissend drankje gaan we de derde lus lopen over de Rijsberg. De derde lus brengt ons weer terug naar de startplaats. Het was een zeer mooie tocht die weer perfect was aangegeven. vel door bossen en ook met venijnige klimmetjes. Irma probeerde andere schoenen uit en liep toch wel een stuk beter. Slechts twee blaren. We liepen erg snel en konden ons niet voorstellen dat het echt 35 kilometer was. Dat was het dus ook niet. Eddy liep prima mee al was de afstand langer dan de afstand die hij in Nijmegen moet lopen. Ruud kwam op de motor langs en ging nog even kijken bij het Gasthaus waar we tijdens de vierdaagse verblijven. Zo is ook de begeleidingsploeg al druk in voorbereiding.

Door Bert, Corrie, Marjolijn, Irma en Eddy werd 35 (32) kilometer gelopen in 5 uur en 30 minuten.

Het was heet vandaag, erg heet. We liepen allemaal dezelfde afstand, vlak bij huis, in Gelselaar. Het was een afwisselende route over zowel asfaltwegen als bospaden. We kwamen langs de visvijver "de Ballastput", bij svr camping "de Kiefte" waren veel mensen aan het vissen in de Schipbeek. Vervolgens ging het via de watermolen "de Haller" richting Diepenheim. Hier kwamen we over paden waar we ook al eerder een wandelroute hadden gelopen. Dat was de tocht van 3 februari toen we voor het eerst 15 kilometer liepen. Wat vonden we dat toen een vreselijk eind. Nu lopen we 'maar' 30 kilometer. Een wereld van verschil. Zo blijkt dat we toch echt getraind raken. Wel blijkt steeds weer, dat de deelnemer die enkele weken training gemist heeft, de tocht een zware tocht vind. We halen allemaal de eindstreep, en slechts met enkele kleine blaartjes.

Door Bert, Marjolijn, Corrie, Tommy, Renee, Eddy en Irma wordt 30 kilometer gelopen in 5 uur en 30 minuten.

We gaan lopen op zaterdag omdat het zondag vaderdag is. Dit keer weer een tocht wat verder weg, in Apeldoorn. Om op tijd weer terug te zijn voor de barbecue van de buurt starten we zo vroeg mogelijk. Dat betekent om 7 uur... We staan omstreeks 5 uur op. Iedereen ziet vanuit zijn slaapkamerraam de regen met bakken uit de hemel komen en het onweert er nota bene ook nog bij. Tegen de tijd dat Bert voor komt rijden (kwart voor zes) is het droog. Het is benauwd als we starten, verschrikkelijk benauwd. We lopen eerst een stukje over industrieterrein, niet erg fraai. Al gauw wordt het beter en lopen we door de bossen rond Apeldoorn. Het is een prachtige tocht die weer bestaat uit meerdere lussen. We rusten steeds om het terrein van de Wending, een afkickcentrum. De eerste twee lussen gaan als een speer. Bert heeft een hoog tempo en neemt de hele groep op sleeptouw. de derde lus is een verraderlijke. langer dan aangegeven (te lang) en bovendien voorzien van veel mulle zandpaden die nog omhoog gaan ook. Hier lopen we ons dus allemaal op kapot. De vierde lus valt weer mee, maar nu lopen we ook naar het eindpunt. De afstand blijkt uiteindelijk langer dan de aangegeven 40 km (ongeveer 42). We halen het allemaal, Irma met slechts 2 echte blaren.

Bert, Corrie, Marjolijn en Tommy lopen 40 kilometer in zeven uur en 30 minuten. Eddy en Renee lopen 30 kilometer.

De tweedaagse in Doetinchem. We starten vroeg want er moet 40 kilometer gelopen worden. Dat betekent dus dat om zeven uur Bert al voor komt rijden. Iedereen staart nog wat duf voor zich uit, maar omstreeks 8 uur, na een eerste kop koffie gaan we vol goede moed op pad. Het is nog erg rustig onderweg. Het gaat richting Hummelo. De tocht voert ons door de bossen en is uitgezet over bospaden, zachte ondergrond dus. Al snel komt de zon door en wordt het warm. Het is de hele dag verder stralend weer. Tijdens het lopen in de bossen worden enkele medewandelaars wel belaagd door blinden en muggen. Gelukkig ontsnappen wij aan deze stekeligheden, want dat kan toch akelige bulten opleveren. De tocht is prima uitgezet en tijdens de rusten worden echte controles uitgevoerd. Aan de hand van het startnummer wordt precies bijgehouden welke wandelaars gepasseerd zijn. De tweede en derde rust zijn op dezelfde locatie. Hier treffen we enkele wandelaars die te laat zijn gestart. Zij worden er door de organisatie op  gewezen dat zij de tocht niet op tijd kunnen uitlopen en dus enkele kilometers moeten laten vallen. Ze geven nogal protest, erg vreemd als je bedenkt dat dit alles door vrijwilligers wordt opgezet om een ander lekker te laten wandelen.. De laatste 15 kilometer vallen ons zwaar, de tocht is soms ook lastig door de slecht begaanbare bospaden. Vlak voor het einde krijgen we zowaar van de organisatie een lekkere appel uitgedeeld en wenst men ons nog een prettige wandeling. Bij deze wandelvereniging doen ze er echt alles aan om de tocht goed te laten slagen. Absoluut complimenten !! Vlak voor 5 uur zijn we binnen. Vermoeid maar voldaan, het is nu afwachten hoe de dag van morgen zal verlopen....

Door Bert, Corrie, Marjolijn, Irma en Tommy wordt 4 kilometer gelopen in 7 uur en 45 minuten. Eddy en Renee lopen 30 kilometer.

Om klokslag 7 uur staat Bert weer voor de deur. We komen allemaal weer naar buiten gehuppeld (nou, gehuppeld...). De een is wat stijfjes en de ander heeft last van blaren. Vol goede moed gaan we toch weer op stap. Dit keer de andere kant van Doetinchem op, richting Slangenburg. We komen langs het stadion van de Graafschap en langs de huidige woning van Guus Hiddink. Er staan nog geen Koreanen maar dat kan niet lang meer duren.. Het valt toch wel tegen zo'n tweede dag. Irma heeft echt last van een blaar en bij de eerste rust laat ze deze aftapen door een EHBO-er. Dat helpt prima en het lopen gaat daarna een stuk makkelijker. Halverwege komen Ruud en Renee op de motor nog even langs. Altijd leuk die belangstelling. Eddy loopt steeds enkele kilometers alleen (Renee had een feestje en loopt vandaag niet mee). Bij de rust wacht hij steeds op ons. Dat gaat prima. Ruud brengt onderweg nog een andere wandelaar terug die enorme last heft van blaren. Irma krijgt hier enorm veel energie van, want zij heeft ook blaren maar kan nog steeds doorlopen. We halen de eindstreep en achteraf viel het niet echt tegen. Iedereen heeft de tweedaagse gelopen en dat geeft goede hoop voor de 4daagse.

Door Bert, Corrie, Marjolijn, Tommy en Irma wordt 40 kilometer gelopen in 7 uur en 30 minuten. Eddy loopt 30 kilometer.

De groep heeft zich gesplitst en loopt en twee  aparte groepjes. Komt gewoon even beter uit. Bert en Marjolijn lopen op zaterdag niet in Pannerden maar in Nijmegen. De afstand wordt iets korter, geen 25 maar 20 kilometer. We hoeven ook niet meer zo ver te lopen.  Er zijn al genoeg kilometers gemaakt. het is nu nog een kwestie van onderhouden en vooral goed uitgerust aan de start verschijnen. Ze hebben ongetwijfeld mooi weer gehad. Redelijk vroeg reed ook weer de auto van Bert de straat in en ze hebben dus ook lekker vlot gelopen. Irma, Corrie en Tommy lopen een niet-georganiseerde tocht (en dit wordt dus ook niet geregistreerd). Ze vertrekken gewon vanuit huis en lopen richting Barchem en vervolgens naar Zwiep. Bij de uitspanning "de Witte Wieven" drinken we een kop koffie. Nog lekker met de korte broek in de zon, want het was in de ochtend nog prachtig. Als we vervolgens verder lopen naar de Nettelhorsterweg betrekt het al een beetje. Steeds meer dreigende regenwolken verschijnen aan de hemel. Irma maakt zich al wat zorgen want ze heeft geen regenjas bij zich. Gelukkig houden we het droog tot aan Kerkemeyer. Hier krijgen we een kop koffie inclusief voetbad, de kelner was vast pas begonnen.... We nemen er een heerlijk stuk appelgebak bij. Vanuit Kerkemeyer lopen we het laatste stukje richting Ruurlo, en gaan dwars door het centrum terug naar huis. We hebben dan exect 4 uur gelopen en schatten de afstand op 22 a 23 kilometer. Het was allemaal over verharde wegen en dat loopt toch wat anders. De voeten branden wat meer. Irma heeft nieuwe schoenen en deze vallen niet tegen, geen blaren. Maar eerlijk gezegd is de afstand daar iets te kort voor... Het is maar 22 kilometer...

De laatste trainingstocht. Dichtbij huis, in Vorden. Renee loopt niet mee vanwege een wielrenwedstrijd. Renske loopt wel mee voor de gezelligheid. We lopen maar 20 kilometer, dat moet voldoende zijn om de spieren in vorm te houden. Het gaat vanaf de Wildenborcherhof door het buitengebied van Vorden. Het is benauwd en af en toe valt er een spatje regen. We houden een rust bij de boaskapel, want dat is voldoende met zo'n korte afstand. Daar dachten we trouwens een half jaar gelden wel anders over. Het tempo is goed en de sfeer prima, kortom we hebben er echt zin. Veel wordt al gedacht aan volgende week, hoe zou het zijn...

Door Bert, Marjolijn, Corrie, Irma, Renske, Tommy en Eddy wordt 20 kilometer gelopen in 4 uur (incl pauze)