e@mail   |  home

Beth-Sarim - Het paleis van Rutherford

Beth-Sarim - "Huis der Vorsten"
- San Diego, Californië.

In de Wachttorenpublicatie "Jehovah's Getuigen - Verkondigers van Gods Koninkrijk" wordt op bladzijde 76 melding gemaakt van het "Huis der Vorsten", Beth-Sarim. In slechts enkele zinnen wordt hier beschreven waarom het werd gebouwd en waarom het weer werd verkocht. De diepere achtergronden blijven echter onbelicht. Wat was de werkelijke betekenis van "Beth-Sarim" voor de overtuiging van het Wachttoren Genootschap?

"The Golden Age", 19 maart 1930,
blz. 406-407

In het zelfde stuk over Beth-Sarim wordt melding gemaakt van de akte die onverkort in "The Golden Age" van 19 maart 1930 werd gepubliceerd. Hier staat op grond van welke overtuiging Beth-Sarim was gebouwd. Het was dus zo belangrijk dat men het officieël vast gelegd wilde hebben.

(klik op de afbeeldingen voor het originele artikel (bevat enkele zeer interessante uitspraken!))

>> Nederlandse vertaling van relevante gedeelten uit dit artikel

"Tastbaar bewijs van geloof"

Beth-Sarim werd gebouwd als paleis van waaruit de vorsten zoals Abraham, David en anderen, die binnenkort verwacht werden, de wereld konden regeren als zichtbare vertegenwoordigers van Gods koninkrijk op aarde. Tot die tijd zou de president van het Wachttoren Genootschap het huis betrekken, en na hem andere vertegenwoordigers van het Genootschap.

Niet vergeten mag worden dat, zoals met alle Wachttoren beweringen, ook uitspraken met betrekking tot Beth-Sarim als profetie en woorden afkomstig van God gezien werden. De bouw van Beth-Sarim was niet minder dan een bewijs van geloof, "tot een getuigenis voor Jehovah's naam".

"In San Diego, California ligt een klein stuk land, waarop in het jaar 1929 een huis gebouwd werd, Beth-Sarim genoemd en onder die naam bekend. De Hebreewsche woorden "Beth Sarim"beteekenen "Huis der Vorsten". Het doel, waartoe dit eigendom verworven en het huis gebouwd werd, was: eenig tastbaar bewijs te hebben dat er heden menschen op aarde zijn, die ten volle gelooven in God en Christus Jezus en in zijn Koninkrijk, die gelooven dat de getrouwe mannen uit het verleden weldra door den Heere opgewekt worden en op aarde zullen terugkeeren, om de leiding over de zichtbare aangelegenheden der aarde op zich te nemen. De eigendomsrechten van Beth-Sarim worden beheerd door het Wachttoren Bijbel & Tractaat Genootschap; het huis staat in den tegenwoordigen tijd den president van het Genootschap en zijn medewerkers ter beschikking, om later voor altijd ter vervoeging te staan van de reeds genoemde vorsten der aarde ... ...Hoewel de ongeloovigen er den spot mede drijven en er verachtelijk over spreken, staat het daar heden als een getuigenis voor Jehovah's Naam. Wanneer de vorsten terugkeeren en eenigen hunner dit eigendom betrekken, zullen daardoor het geloof en de hoop, die de drijfveer tot het bouwen van Beth-Sarim geweest zijn, bevestigd worden." - REDDING, J.F. Rutherford, 1939, p.326-327

	afbeelding van Beth-Sarim in Redding, blz 325

Het betrekken van Beth-Sarim door de vorsten was zeker een serieuze zaak, en bedriegers moesten dan ook geweerd worden. Voordat de vorsten hiertoe konden overgaan, moesten ze zich eerst legitimeren bij de vertegenwoordigers van het Wachttoren Genootschap :

"Iedereen die verschijnt om bezit te nemen van genoemde bezittingen zal zich eerst moeten bewijzen en zichzelf identificeren bij de aangewezen gezagsdragers van genoemde Genootschap als zijnde de persoon of personen beschreven in Hebreeën hoofdstuk elf en in deze beschikking." (zie artikel in the Golden Age)

Bedrog en misleiding

Raymond Franz, schrijver van het boek "gewetensconflict" verbleef in de jaren '40 enkele dagen in Beth-Sarim. Hij merkte hierover op :

"San Diego was een mooie stad en het huis was een prachtige woning op stand, maar ik kon niet goed inzien waarom de personen uit de bijbel geïnteresseerd zouden zijn om nu juist daar te gaan wonen. Voor mijn gevoel klopte er iets niet." (Gewetensconflict, blz. 24)

Dat er inderdaad iets niet klopte bleek later,  want niet lang na de dood van J.F. Rutherford, die er de winters doorbracht, werd het huis verkocht.
The Watchtower van 15 december 1947 legt uit waarom :

"Het had zijn doel volledig gediend, en vormde nu slechts een monument dat behoorlijk duur was in onderhoud (...)"

Het had zijn doel gediend, Rechter Rutherford was er niet meer, en de woorden die vast gelegd waren in de akte bleken ook niet meer waarde te hebben dan het papier waar het op geschreven was. Met het "tastbare bewijs" ging ook de overtuiging en het geloof die uit de bouw sprak. Het bleek toch niet zozeer op het Woord van God gegrond te zijn - zoals de akte vermeldde -, maar meer op het "bijkomstig bewijs" dat in dezelfde akte genoemd werd ("extraneous evidence"), en wel het "bijkomstig bewijs" van Rutherfords eigen fantasie.

Goedgelovigen hadden er hun geld voor gegeven ("Beth-Sarim was gebouwd met geldmiddelen die rechtstreeks voor dat doel waren geschonken" JV, blz. 76), anderen hadden hun hoop er op gevestigd spoedig uit de ellende van de wereld verlost te worden, dit alles onder aansporing van het Wachttoren Genootschap.

Nadat deze verwachting niet was uitgekomen, werd ze zonder meer opzij gezet en het belang dat er aan toegekend was werd onder het kleed geveegd. Ook meer recente geschiedenis, zoals blijkt uit de voorspellingen over 1975, toont aan dat het niet om een incident gaat, maar dat het een structurele karaktertrek van de Wachttoren is om valse hoop te wekken, met valse beloftes en voorspellingen, en vervolgens de geschiedenis te verzwijgen of te verfraaien. Daar ze claimt Gods enige kanaal van communicatie te zijn, krijgen dit uitspraken een nog groter gewicht. Tot op de dag van vandaag zet de Wachttoren dit soort praktijken voort, zij het subtieler, maar niet minder verraderlijk.