|
Rebecca
De naam Handsaam, is de
verzamelnaam waaronder mijn activiteiten
op het gebied van de Handleeskunde, de Bach Bloesem Remedies en Voetreflex
plaatsvinden.
Naast
cursussen en consulten verzorg ik met veel plezier de meerjarige parttime
opleiding Handlezen.
Heel vaak vragen
mensen hoe ik met dit vreemde vak "handlezen" in aanraking ben gekomen.
Daarom, voor wie nieuwsgierig is, hieronder een schets van mijn leven tot nu
toe.
Ik, Rebecca van
Delden, ben geboren in Assen, op 20 november 1966.
Al vrij jong maakte ik kennis met fenomenen als pendelen, kaartleggen,
piramide-energie en yoga.
Ook de alternatieve geneeswijzen trokken me en zo kon je me tijdens de eerste
klassen van
de middelbare school al bij een cursus klassieke homeopathie vinden. In het
gezelschap
van voornamelijk 45+ vrouwen die zich waarschijnlijk afvroegen of ik niet per
ongeluk
het verkeerde lokaal was binnen gelopen .J
In die tijd was ik
ook al gek op boeken. Ik had een soort spelletje bedacht:
ik pakte gewoon op mijn gevoel in de bieb of boekhandel een willekeurig boek
wat ik dan "moest" lezen.
Op mijn 15e pakte ik op deze
manier een handleesboek uit de schappen!
Tja....in eerste
instantie was ik eerlijk gezegd flink sceptisch.
Ik kon me bij
kruidengeneeskunde
iets voorstellen, maar karakter uit de handen lezen?
Dat moest wel bijgeloof
zijn!
Toch hield ik me aan de afspraak met mezelf en las het boek van a tot z.
En hoewel ik het allemaal nog steeds vrij ongeloofwaardig vond was er wel
iets in het boek
wat me raakte. Ik begon -stiekem- om me heen te kijken en handen met elkaar te
vergelijken.
Ik zag zo veel verschillende handen!
En toen ik voorzichtig wat uitspraken deed, bleken mensen het tot mijn stomme
verbazing te herkennen.
In eerste instantie deed ik dat af als 'toeval'. En hoewel ik nog niet echt
overtuigd was van de werkelijke
waarde van de handleeskunde, was ik ook wel zo gefascineerd dat ik verder
ging zoeken.
Jarenlang
bestudeerde ik boeken en artikelen, maakte oefenanalyses van bekenden en
onbekenden
(zo hebben naast familie en vrienden ook diverse collega's van mijn vader me
in die fase geholpen).
Ik kreeg van hen feedback op duidingen waar ik veel van leerde. En hoewel
lang niet alles herkend werd
waren mensen over het algemeen toch vooral voor verbaasd (en soms
geschrokken) over de inhoud
("hoe kun jij dat weten? Dat heb ik nog nooit aan iemand verteld").
Gelukkig besefte ik ook toen al dat herkenning niet altijd het teken is dat
een duiding klopt.
En hoe enthousiast de reacties meestal ook waren, met de informatie die ik
uit de literatuur haalde
kwam ik voor mijn gevoel niet verder dan 'losse flarden'. Ik miste diepgang
en had het gevoel
dat dit soort duidingen niet echt 'zinnig' waren. Ik wilde iemand meer kunnen
bieden dan 'verbazing'.
Op dat moment, ik
was toen begin 20, liep ik dus min of meer vast in mijn zelfstudie.
Handleeskundigen bleken elkaar op essentiele punten tegen te spreken (wat
overigens in elk systeem
en vak voorkomt J) maar bovendien stuitte ik regelmatig op -in mijn
ogen- onverantwoorde,
onprofessionele of zeer dogmatische uitspraken.
Tijdens deze periode in mijn leven zocht ik dus nuance, diepgang en
verbinding
binnen de handleeskunde. En op het juiste moment 'vond' ik mijn docente; Ardas Trebus.
Ze liet mij ervaren dat je ook op een andere manier naar handen kunt kijken.
Ik maakte kennis met een visie waarbij respect voor de kwaliteiten en de
ontwikkeling
van jezelf en de ander centraal staat.
Ja, voor mij viel bij haar alles op zijn plaats en ik voelde heel sterk dat
dit de ontbrekende
stukjes van de puzzel waren.
Bij Ardas heb ik
jarenlang (prive)lessen gevolgd.
Met heel veel plezier, elke bijeenkomst was een feestje!
Tijdens een wat
langere lesstop -omdat ze niet in Nederland was- heb ik nog een uitstapje
naar een andere opleiding gemaakt (zo happig op nieuwe informatie). Helaas
bleek die benadering
niet bij me te passen, maar leerzaam was het wel J
Ik besefte nadien des te meer dat werkelijke respect kunnen voelen en
uitdragen voor de mens
en zijn proces, niet iedereen gegeven is...
Nadat Ardas weer terug was kon ik gelukkig nog een tijdje bij haar verder.
Tot ze ging emigreren naar Nieuw Zeeland. Wat ik voor haar fantastisch,
maar
voor
mezelf zeer spijtig vond...
Een tijdje voor ze wegging bezorgde ze me nog een enorme schok door me uit te
nodigen
om haar plek als docente handlezen bij een cursuscentrum over te nemen.
Omdat ik docentschap altijd als een vak apart heb beschouwd (een goede
vakman/vrouw
is in mijn ogen niet automatisch ook een goed docent) voelde ik aanvankelijk
een enorme
schroom. Maar na de eerste cursusavond kreeg ik het gevoel: "dit past
bij mij".
Tot op vandaag ervaar ik het begeleiden en (wederzijds!) leren als een
geweldig leuk
en creatief proces.
Naast de basiscursus handlezen, bleek er al snel behoefte aan
vervolgcursussen.
Sommige cursisten wisten gewoon niet van ophouden! Dus toen ik in '97 vanuit
Haarlem
naar Groningen verhuisde heb ik al die 'vervolgen' gebundeld en uitgewerkt
tot de Opleiding Handleeskunde.
Ondertussen zijn er
diverse oud-cursisten die hun eigen praktijk gestart hebben
of op andere manieren met de handleeskunde bezig zijn.
In september 2004
is Handsaam een nieuwe fase ingegaan.
Vier collega's (oud studenten van de opleiding) hebben de de
Basiscursussen Handlezen
van mij overgenomen zodat ik me meer kon toeleggen op de vervolgjaren.
We hebben met veel plezier samengewerkt en er zijn in die tijd heel goede
en gedreven handleeskundigen afgestudeerd!
Maar...
ontwikkeling stopt niet.
Eind 2008 heb ik een 'sabbatical' voor de opleiding genomen.
Vanuit het gevoel dat de Opleiding Handleeskunde aan vernieuwing toe is.
Om helemaal in vrijheid nieuwe keuzes te kunnen maken heb ik de samenwerking
ontbonden.
Zeker ook met pijn in het hart, maar wetende dat ik een frisse start nodig
heb om weer bij
een volledig passende vorm uit te komen.
Dat neemt wat tijd, en daarom zijn er dit seizoen dan ook geen
basiscursussen handlezen gestart.
Ondertussen borrelt & bruist het al weer lekker.
De Opleiding Handleeskunde "nieuwe stijl" ;-) hoop ik in september 2009 te
kunnen presenteren.
En ik heb er zin
in!
Wel, dit is in
vogelvlucht mijn reis met de handleeskunde tot nu toe.
De handen zijn een soort "rode draad" in mijn leven, en (naast Tom)
mijn grote liefde.
Maar daarnaast werk ik oa met de Bach Bloesem Remedies en de Voetreflextherapie.
Daarover
vind je op deze site dan ook informatie.
Als meest recente loot is er dan nog de
Buteyko ademhalings-methode toegevoegd.
Een wonderbaarlijk effectieve en concrete methode voor mensen met
ademhalingsproblemen.
Hier hoop ik de komende jaren ook nog veel moois in te ontdekken.
Na 10 jaar
Haarlem, zit ik ondertussen ook al weer ruim 12 jaar in Groningen.
Voor mij nog steeds een heerlijke plek om te leven en te werken.
Ik ben hier nog lang niet uitgekeken
en ik hoop je hier een keer te
ontmoeten!
I Rebecca
|
