10 Stijladviezen
Eenvoudige woorden in eenvoudige zinnen bereiken meer lezers dan een te
lange ingewikkelde zin met moeilijke woorden. Het doel van wat voor tekst dan
ook is de aandacht van de lezer vast te houden.
Daarom: wissel lange zinnen af met korte zinnen.
Zinnen worden vaak te lang door het toevoegen van bijzinnen.
Een vuistregel is dat een zin maximaal
één bijzin mag bevatten.
Om de lezer
betrokken te houden bij je verhaal is het verstandig in de tegenwoordige tijd
te schrijven. De verleden tijd schept afstand.
Gebruik zo weinig
mogelijk passieve constructies (de lijdende vorm). Dit is een taalvorm die de
handeling vertraagt.
Vermijd ook overmatig gebruik van woorden als ‘hebben’ en ‘zijn’. Ze
worden vaak gebruikt samen met ‘worden’ en leiden dus tot de lijdende vorm. Je
herkent de lijdende vorm vaak in lange ingewikkelde zinnen, omdat deze
werkwoorden het toestaan het hele onderwerp in één zin te behandelen.
Dubbele ontkenningen maken zinnen nodeloos lang en ingewikkeld. Doordat
de ene ontkenning de andere opheft dwing je de lezer tot een extra inspanning.
Omdat die nodeloos is, kun je haar beter vermijden. Dubbele ontkenningen
verdwijnen simpel door de beide ontkenningen tegen elkaar weg te strepen:
niet-onbelangrijk = belangrijk.
De tangconstructie is een zinsbouw waarbij delen van de zin die bij
elkaar horen, ver van elkaar verwijderd staan.
Ouderwetse
taal - stadhuistaal, ambtenarentaal, formulierentaal - die vaak gekenmerkt
wordt door pompeuze woorden en zinloze uitdrukkingen, komt bombastisch over:
zulks = dat
reeds = al
Lange woorden zijn vaak samenstellingen. Dat betekent dat je ze
doorgaans gemakkelijk kunt opsplitsen
Nodeloos lang zijn ook de zgn. voorzetsel-uitdrukkingen.
Dat zijn ambtelijke formuleringen met onnodig veel woorden, die bij veel
wetenschappers zeer populair zijn. Ze zijn meestal gemakkelijk te vervangen.
|
desalniettemin |
= toch |
|
dienovereenkomstig |
= net zo |
|
in de trant van |
= als |
|
in geen geval |
= nooit |
|
met als resultaat
dat |
= zodat |
|
|
|
|
|
|
Vakjargon of vaktaal is een bron van ergernis voor lezers.
Voor wetenschappers onderling is vaktaal vaak functioneel; ze begrijpen
onmiddellijk en exact wat een vakgenoot bedoelt.
In artikelen voor niet-vakgenoten moet je vaktaal echter vermijden.